تحليل اثر فلات‌زدگي شغلي بر تعهد سازماني با ميانجي‌گري سكوت سازماني معلمان

پژوهش حاضر با هدف تحليل اثر فلات‌زدگي شغلي بر تعهد سازماني با ميانجي‌گري سكوت سازماني معلمان مدارس متوسطه اول شهر نورآباد انجام گرفت. روش پژوهش توصيفي - همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه‌ آماري پژوهش تمامي معلمان مدارس متوسطه اول شهر نورآباد در سال تحصيلي 1401-1400 به تعداد 320 نفر بوده‌اند. براي انتخاب نمونه از جدول كرجسي و مورگان استفاده شد و 175 نفر به شيوة نمونه‌گيري تصادفي از نوع طبقه‌اي انتخاب گرديد. جهت جمع‌آوري اطلاعات از سه پرسش‌نامة استاندارد فلات‌زدگي شغلي ميليمن (1992)، تعهد سازماني آلن و ماير (1990)، سكوت سازماني داين و همكاران (2003) استفاده شد. همچنين براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي و روش‌هاي آمار استنباطي شامل تحليل عامل تأييدي و از مدل‌سازي معادلات ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد بين فلات‌زدگي شغلي و تعهد سازماني در سطح 0/05 درصد رابطه‌ي معناداري وجود ندارد اما با ميانجي‌گري سكوت سازماني اين رابطه منفي و معنا‌دار است. همچنين سكوت سازماني با تعهد سازماني در سطح اطمينان 99 درصد رابطه‌اي منفي و معنادار دارد و فلات‌زدگي شغلي با سكوت سازماني در سطح اطمينان 99 درصد رابطه‌اي مثبت و معنادار دارند. به طور كلي نتيجه مي‌شود كه مدل مفهومي اثربخشي تعهد سازماني بر فلات‌زدگي شغلي با نقش واسطه‌اي سكوت سازماني با مدل تجربي برازش ندارد.