اثربخشي روش ارائه بازخورد در بهبود مستندسازي پرستاران در بخش اورژانس بيمارستان امام رضا (ع) شهر مشهد

هدف ارزيابي مستمر مستندسازي پرونده پزشكي متضمن كيفيت مراقبت است. هدف از اين مطالعه ارزيابي وضعيت مستندسازي پرستاري قبل و بعد از ارائه بازخورد به پرستاران در بخش اورژانس بود.روش ها پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه‌تجربي بود كه در سال 1401 در اورژانس بيمارستان امام رضا (ع) در شهر مشهد انجام شد. ابتدا ابزار ارزيابي مستندسازي پرستاري اورژانس از‌طريق بررسي متون به دست آمد و روان‌سنجي شد. سپس 150 پرونده به‌صورت تصادفي انتخاب و با ابزار بررسي شدند. نتايج بررسي به همراه راهنماي مستندسازي صحيح به‌صورت ويدئويي به كادر پرستاري بازخورد داده شد. 1 ماه بعد از مداخله، 150 پرونده به‌صورت مجدد بررسي و نتايج با يكديگر مقايسه شدند. داده‌ها با نرم‌‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌هاي تي مستقل، اسكوئر و دقيق فيشر تجزيه‌و‌تحليل شدند. يافته ها 22 شاخص وارد روان‌سنجي ابزار شدند و 18 شاخص امتياز نسبت روايي محتوا و شاخص روايي محتوا بالاي 0/56 و 0/79 به دست آوردند. ضريب آلفاي كرونباخ با 0/85 تأييد شد. ميانگين امتياز وضعيت مستندسازي پرستاري قبل از مداخله 2/1±‌27/9 و بعد از مداخله 1/6±‌29/1 از امتياز كلي 36 بود كه افزايش معناداري (0/001 P) داشت. بيشترين درصد موارد ناقص و سفيد مستندسازي مربوط به شاخص‌هاي فرم ترياژ و رعايت اصول اصلاح يا اضافه كردن بود.نتيجه گيري وضعيت مستندسازي شاخص‌هاي پرستاري در پرونده‌هاي بخش اورژانس بعد از مداخله بهبود معنا‌دار پيدا كرد. توصيه مي‌شود ارزيابي و ارائه بازخورد به پرستاران در خصوص مستندسازي به‌طور مستمر پيگيري شود.