مطالعه ايمونوتوكسيسيتي ناشي از آلاينده‌هاي گازي نفت خام در تكوين جنين و نوزادان موش صحرايي

آلودگي محيط زيست و به خصوص آلاينده هاي نفت و گاز در سلامت مادر و جنين داراي تأثيري مخرب است.  در اين تحقيق اثرات مستقيم گاز هاي نفتي بر تكوين و عملكرد اجزاي سيستم ايمني در دوران قبل از تولد جنين و ابتداي نوزادي در موش صحرايي بررسي شده است.  36 سر موش هاي صحرايي باردار در 2 گروه آلاينده و كنترل تقسيم بندي شدند.  از روز نخست بارداري گروه آلاينده به مدت 5 ساعت در روز در معرض بخارات نفتي در محفظه ويواريوم قرار گرفتند.  برداشت نمونه طحال جنين جهت بررسي بيان ژن هاي فاكتور نكروز توموري الفا (TNFα)، اينترفرون بتا-1، لنفوتوكسين آلفا (LTα) و فاكتور تغيير دهنده رشد بتا (TGFβ1) در روز 20 جنيني انجام شد.  ميزان تام ايمونوگلوبولين و پاسخ نسبت به گلبول هاي قرمز گوسفند در نوزادان بررسي شدند.  همچنين، ايمني ذاتي از نظر فعاليت باكتري كشي سرم، ليزوزيم، مايلوپراكسيداز، آنتي تريپسيني و كمپلمان ارزيابي شد.  بيان ژن هاي ذكر شده در سنين 15 و 30 روزگي نوزادان نيز نسبت به گروه كنترل مقايسه شد.  نتايج حاصل شده بيان گر كاهش معني دار فعاليت ليزوزيم، سيستم كمپلمان و ميلوپراكسيداز و كاهش غير معني دار فعاليت باكتري كشي سرم و پاسخ ايمني هومورال گروه آلاينده نسبت به گروه كنترل است.  كاهش سطح بيان لنفوتوكسين و اينترفرون يك بتا و افزايش سطح بيان فاكتور نكروز توموري آلفا و اينترلوكين 1 و 10 جنين هاي گروه آلاينده مشاهده شد.  همچنين، افزايش نسبي فاكتور نكروز توموري و فاكتور رشد تغيير دهنده بتا وابسته به سن در زاده هاي گروه آلاينده مشاهده شد.  در مجموع، بخار ناشي از آلاينده هاي نفتي داراي اثر مخرب و چشم گيري بر پاسخ هاي سيستم ايمني ذاتي، هومورال و سلولي زاده هاي مادران مجاور شده با اين تركيبات هستند.  مكانيسم دخيل بر اين تأثيرات و بررسي راه هاي كاهش اين تأثيرات مخرب مي تواند در مطالعات آينده بررسي گردد.