عناصر هويت‌ساز پايدار مساكن بومي با تأكيد بر رويكرد ضرباهنگ‌كاوي (مطالعه موردي: شهر تالش)

مقدمه: فضا و عناصر شهري، بدون شناخت هويت آنها فهم نمي‌شود و هر آنچه از اين هويت برمي‌خيزد، نشأت‌گرفته از تدبيرها، شگردها، فن‌ها و ابداع‌هاي برنامه‌ريزان، طراحان و معماران بر مبناي مؤلفه‌هاي فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي يك قوم و ملت و شرايط سياسي و محيطي حاكم بر يك مكان مي‌باشد. در گذر زمان هويت به دو صورت پايدار و ناپايدار (بحراني) نمود پيدا مي‌كند.هدف: هدف از پژوهش حاضر شناسايي عناصر هويت‌ساز پايدار در مساكن بومي شهر تالش با تأكيد بر رويكرد ضرب‌آهنگ‌كاوي بوده است.روش‌شناسي تحقيق: روش تحقيق در پژوهش حاضر آميخته و تركيبي از رويكرد‌هاي كمّي - كيفي با ماهيت تحليلي- اكتشافي است كه براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از مدل حداقل مجذورات جزئي در نرم‌افزار Warp-PLS و روش كيفي زمينه‌يابي (مردم‌نگاري) و ضرباهنگ‌كاوي استفاده شده است. جامعه‌ي آماري تحقيق نيز مساكن شهر تالش بوده كه حجم نمونه بر اساس مدل اصلاح‌شده‌ي كوكران 340 مسكن برآورد شده است.قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي پژوهش شامل شهر تاش مي‌باشد.يافته ها: يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه مهمترين عناصر هويت‌ساز پايدار در مساكن بومي شهر تالش مربوط به عناصر محيطي (E)، عناصر فرهنگي (C) و عناصر عملكردي (F) مي‌باشد كه بر اساس مدل ساختاري به ترتيب ضرايب استخراج‌شده براي هركدام 0.63، 0.48 و 0.43 بوده است. نتايج: نتايج حاكي از آن است كه شرايط اقليمي همراه با حضور همزمان چندين ضرباهنگ همچون ارزش‌هاي فرهنگي و نيازهاي عملكردي در سير چرخه‌اي و خطي زمان نقش اصلي را در شكل‌گيري هويت پايدار مساكن بومي شهر تالش به خود اختصاص داده‌اند.