بررسي شاخص هاي موثر در كيفيت زندگي‌ روستايي (مطالعه موردي: دهستان عثمانوند- شهرستان كرمانشاه)

مقدمه: كيفيت زندگي يكي از اساسي‌ترين مفاهيم توسعه در عصر حاضر است كه به بررسي و ارزيابي رفاه عمومي فرد و جامعه مي‌پردازد.هدف: هدف از اين مقاله تأثير شاخص‌هاي كيفيت زندگي از ديدگاه روستاييان با رويكرد مدل سازي معادله‌ ساختاري مي‌باشد. تحقيق حاضر به لحاظ هدف از نوع تحقيقات كاربردي و به لحاظ ماهيت از نوع تحقيقات توصيفي- همبستگي است. روش‌شناسي تحقيق: براي دستيابي به اهداف تحقيق، ابتدا با استفاده از فرمول كوكران، نمونه آماري مورد پرسش تعداد 225 سرپرست خانوار تعيين گرديد. اين تعداد با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و مدل سازي معادلات ساختاري (SEM) انجام شده است. در اين تحقيق متغيرهاي مشاهده شده براي چهار مؤلفه اجتماعي، اقتصادي، كالبدي و محيطي به دست آمد. چهار مدل تحليل عاملي مرتبه اول براي اندازه گيري چهار زير مقياس كيفيت زندگي تدوين و اعتبار سنجي شد. نهايتاً چگونگي نقش و تأثير متغيرهاي مشاهده شده و مؤلفه‌هاي چهارگانه حاصل از آن‌ها بر كيفيت زندگي به عنوان متغير وابسته پنهان اصلي، و روابط بين آن‌ها به كمك يك مدل ساختاري تحليل عاملي تأييدي (CFA) پنج عاملي مرتبه دوم تحليل شد.قلمرو جغرافيايي پژوهش: قلمرو جغرافيايي پژوهش حاضر، روستاهاي دهستان عثماوندان شهرستان كرمانشاه است. يافته ها: يافته ها از پردازش و اعتبار قابل قبول هر چهار مدل اندازه گيري كيفيت زندگي و تحقق اهداف و نيز مدل پنج عاملي مرتبه دوم براي بررسي كيفيت زندگي، بر اساس داده‌هاي گرد آوري شده بود. نتايج: نتايج پژوهش نشان داد كه شاخص اجتماعي به ميزان 0.93، شاخص محيطي به ميزان 0.97، شاخص كالبدي به ميزان 0.99 و شاخص اقتصادي با كمتريت تأثير به ميزان 0.25 بر كيفيت زندگي تأثير داشته اند.