كاربرد وكالت عرفاني در ماهيت وكالت دادگستري

تعريف و مبناي وكالت در دادگستري را بايستي در علوم پيشيني آن و در مباحث «فلسفۀ حقوق هنجاري»، جستجو نمود. در وكالت، نيابت و اجازه از ديگري اهميت دارد كه در تاريخ تمدن ملت‌ها بر اساس مباني فكري و اخلاقي و اجتماعي آنها استوار است. در اين مقاله تلاش مي‌گردد تا يكي از اين مباني فلسفۀ حقوق هنجاري كه به حوزۀ عرفان ارتباط مي‌يابد و آن توكل و وكالت عرفاني است، ريشه يابي شود و جايگاه وكالت در مباني فكري عرفاني و حقوقي مورد توجه قرار گيرد و در مقايسه با وكالت دادگستري، نقش زمينه‌‌هاي فكري و معنوي و اخلاقي در علوم قضايي كاوش گردد و با روش كتابخانه‌اي و با ارجاع به منابع اوليۀ اين دو رشته، اين نتيجه را روشن نمايد كه وكالت معنايي گسترده دارد كه شاخه‌اي از آن در عرفان ريشه دارد و از توكل نيز مايه مي‌گيرد. از نظر حقوقي نيز شرط اخلاقي، رعايت مصلحت موكل، امانتداري و حفظ اسرار در آن رعايت مي‌شود.