ارتباط ويژگي‌هاي شناختي والدين با شدت نقايص اجتماعي-كلامي و رفتارهاي كليشه‌اي در كودكان مبتلا به اختلالات طيف اوتيسم

مقدمه: پيش‌بيني افزايش احتمال اوتيسم از روي ويژگي‌هاي شناختي والدين در رفتارهاي پيشگيرانه نقش مهمي دارد. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين ارتباط ويژگي‌هاي شناختي والدين با شدت نواقص اجتماعي- كلامي و رفتارهاي كليشه‌اي در كودكان مبتلا به اختلالات طيف اوتيسم انجام گرفت. روش‌ها: در اين پژوهش مقطعي- توصيفي، ۲۸ كودك عضو انجمن اوتيسم شهرستان كرمان و والدين آن‌ها در شش ماهه‌ي اول سال 1400، وارد مطالعه شدند. داده‌ها از طريق دو پرسش‌نامه‌ي مقياس درجه‌بندي اوتيسم گيليام (گارز) و نسخه‌ي فارسي آزمون ارزيابي كوتاه شناختي در اسكيزوفرني جمع‌آوري شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه، 28 كودك (شامل 20 پسر و 8 دختر) مبتلا به اوتيسم با ميانگين سني 2 ± 8، به همراه والدين آن‌ها، وارد مطالعه شدند. بين ميانگين نمره‌ي رفتارهاي كليشه‌اي كودكان، ميانگين نمره‌ي روابط كودكان و ميانگين نمره‌ي تعاملات اجتماعي افراد مبتلا به اوتيسم با ميانگين نمرات حيطه‌هاي مختلف شناختي والدين، ارتباط آماري معني‌دار وجود نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به عدم ارتباط بين متغيرها، تمركز بر مداخلات علمي و خصوصيات بيماري در شدت نقايص اجتماعي كلامي و رفتارهاي كليشه‌اي اهميت بيشتري دارد. مقدمه: پيش‌بيني افزايش احتمال اوتيسم از روي ويژگي‌هاي شناختي والدين در رفتارهاي پيشگيرانه نقش مهمي دارد. مطالعه‌ي حاضر با هدف تعيين ارتباط ويژگي‌هاي شناختي والدين با شدت نواقص اجتماعي- كلامي و رفتارهاي كليشه‌اي در كودكان مبتلا به اختلالات طيف اوتيسم انجام گرفت. روش‌ها: در اين پژوهش مقطعي- توصيفي، ۲۸ كودك عضو انجمن اوتيسم شهرستان كرمان و والدين آن‌ها در شش ماهه‌ي اول سال 1400، وارد مطالعه شدند. داده‌ها از طريق دو پرسش‌نامه‌ي مقياس درجه‌بندي اوتيسم گيليام (گارز) و نسخه‌ي فارسي آزمون ارزيابي كوتاه شناختي در اسكيزوفرني جمع‌آوري شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه، 28 كودك (شامل 20 پسر و 8 دختر) مبتلا به اوتيسم با ميانگين سني 2 ± 8، به همراه والدين آن‌ها، وارد مطالعه شدند. بين ميانگين نمره‌ي رفتارهاي كليشه‌اي كودكان، ميانگين نمره‌ي روابط كودكان و ميانگين نمره‌ي تعاملات اجتماعي افراد مبتلا به اوتيسم با ميانگين نمرات حيطه‌هاي مختلف شناختي والدين، ارتباط آماري معني‌دار وجود نداشت. نتيجه‌گيري: با توجه به عدم ارتباط بين متغيرها، تمركز بر مداخلات علمي و خصوصيات بيماري در شدت نقايص اجتماعي كلامي و رفتارهاي كليشه‌اي اهميت بيشتري دارد.