از طبيعت تا تربيت؛ نگاهي اجمالي به حقوق تطبيقي نسب كودكان متولد از روش‌هاي كمك‌باروري با مداخله ثالث

نسب يكي از موضوعات مهم حقوقي بوده كه در طول تاريخ نظام هاي حقوقي تحولاتي را به خود ديده است. در دوران جديد، با پيدايش روش هاي كمك بارروي به ويژه با مداخله ثالث، چالش هايي جديد بر سر راه تنظيم قانوني نسب كودكان حاصل از اين روش ها قرار گرفته اند. كودكاني را كه بدين روش ها متولد مي شوند به چه كسي مي توان يا بايد منسوب كرد؟ بنا بر يكي از سنن، نسب مادري بر مبناي حمل و نسب پدري برمبناي نطفه تعيين مي شده. پرسش اما آن است كه آيا دو ملاك يادشده مي توانند نسب اين كودكان را به شكلي سازگار و كارآمد تمشيت كنند؟ مطالعه قوانين و مقررات كشورهاي مختلف پاسخي منفي پيش روي مي نهد. قوانيني كه براي تعيين پدر و مادر اين كودكان صرفاً به اين دو ملاك تكيه كرده اند، موجد ابهام، بلاتكليفي و عدم قطعيت بوده اند. از اين رو، ضرورت بحث از ملاكي جديد، يعني ملاك قصد، به ميان مي آيد. در اين نوشتار، بنا داريم كوشش قانونگذاران و قضات را در نظام هاي حقوقي مختلف براي رسيدن به ملاكي كارآمد و سازگار بررسي كنيم.