نقدي بر افزايش ظرفيت‌هاي رشته‌هاي علوم پزشكي

يكي از وظايف دولت ها آموزش و فراهم نمودن نيروي متخصص به منظور ارائه خدمات سلامت باكيفيت به افراد جامعه است. در طول چهار دهه اخير، به فراخور افزايش يا كاهش نياز جامعه، يكي از سياست هاي افزايش ظرفيت پذيرش دانشجو يا تلاش براي ارتقاي كيفيت آموزش هاي ارائه شده در اولويت كاري وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي قرار گرفته است. با توجه به تصويب و اجراي طرح اصلاح نظام آموزش پزشكي از طريق افزايش ظرفيت دانشجويان علوم پزشكي و وجود نظرات موافق و مخالف بسيار در اين خصوص، در اين مقاله جنبه هاي مختلف افزايش ظرفيت ها شامل عرضه نيروي كار در پاسخ به نياز جامعه و چالش هاي تضمين كيفيت آموزش مورد بحث قرار گرفته است. بررسي مطالعات موجود نشان مي دهد موضوع افزايش ظرفيت پذيرش دانشجويان به منظور تأمين نيروي كار متخصص حوزه علوم پزشكي كه مورد مداقه طرافداران اين طرح است مسأله اي چندوجهي است كه نياز به مطالعات جامع تركيبي و در نظر گرفتن همه عوامل تأثيرگذار بر آن مانند گرايش بسيار پزشكان، پرستاران و ساير حرف سلامت به مهاجرت، عدم ماندگاري در مناطق كمتر برخوردار، مشكلات اقتصادي و ساير عوامل دارد. علاوه بر اين، افزايش ظرفيت ها نيازمند تأمين زيرساخت هاي لازم براي آموزش، برنامه ريزي براي ارائه آموزش باكيفيت و پايش نظام آموزشي و فراگيران از نظر دستيابي به توانمندي هاي مورد نظر است. در صورت عدم توجه به تأمين كيفيت آموزش در هر سه بعد درونداد، فرايند و برونداد، افزايش ظرفيت ها در نهايت منجر به در معرض خطر قرار گرفتن ايمني و سلامت بيماران خواهد شد.