الگوي توسعه گردشگري هوشمند شهري مبتني بر اكوسيستم بازاريابي مطالعه موردي: شهر تبريز

گسترش فناوري‌هاي اطلاعاتي و ارتباطاتي در دنياي گردشگري منجر به افزايش رقابت مقاصد گردشگري براي ارائه خدمات هوشمند، ارتقا كيفيت تجربه گردشگران بين‌المللي و كسب مزيت رقابتي پايدار شده است. هدف اين مطالعه شناسايي عوامل مؤثر و ارائه الگوي توسعه گردشگري هوشمند شهري در شهر تبريز با رويكرد اكوسيستم بازاريابي است. در اين راستا، از رويكرد كيفي با روش تحليل محتوا و به‌منظور گردآوري داده‌هاي موردنياز، ضمن مطالعه منابع كتابخانه‌اي، از روش ميداني با تكنيك مصاحبه‌هاي عميق استفاده شد. مصاحبه‌ها تا رسيدن به اشباع نظري ادامه يافت. درمجموع با روش نمونه‌برداري گلوله برفي با 16 نفر از خبرگان اين حوزه مصاحبه انجام پذيرفت. براي تحليل محتوا از نرم‌افزار مكس‌كيودا استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه 33 مقوله فرعي در قالب پنج مقوله اصلي شامل مكان بازار (تحولات جهاني بازار گردشگري، روابط عمومي، ترويج و...)، فناوري (تحولات حوزه فناوري، ارتقا سيستم‌هاي خريد، سيستم‌هاي پاسخ‌گويي پويا و...)، اجتماعي – اقتصادي (انتقال مالي هوشمند، شفافيت مالي، پذيرش نوآوري و...)، ژئوپليتيك (قدرتمندتر شدن رقباي گردشگري ايران و...) و زيست‌محيطي (مديريت هوشمند منابع، بحران‌هاي زيست‌محيطي، پايداري و...)، الگوي توسعه گردشگري هوشمند شهري در تبريز را تشكيل مي‌دهند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه توسعه گردشگري هوشمند شهري در سطح بين‌الملل، پيچيدگي بالاتري نسبت به گردشگري داخلي دارد. مديران مقاصد شهري مي‌توانند از نتايج يافته‌هاي اين پژوهش من‌جمله بهره‌برداري از گردشگري نسل پنجم، توسعه زيرساخت‌ها، افزايش حمايت‌هاي دولتي، تدوين پروژه‌هاي هوشمند سازي، الگوبرداري و همكاري بيشتر با شهرهاي هوشمند پيشرو جهاني و افزايش مشاركت مردم محلي جهت پيشبرد اهداف توسعه خود بهره‌مند شوند.