تحليلي بر ادراكات بهره‌ برداران مرتعي از حكمراني مشاركتي در مراتع (مطالعه‌ موردي: مراتع شهرستان آق ‌قلا استان گلستان)

نياز به تمركززدايي دولت در سطوح محلي مي‌تواند تضميني براي مشاركت بهره‌برداران مرتعي باشد. در همين راستا تحقيق حاضر به تحليل ادراكات بهره‌برداران مرتعي از حكمراني مشاركتي در مراتع اينچه‌شوره‌زار استان گلستان پرداخته است. تحقيق از نوع توصيفي بوده كه به روش پيمايشي انجام شد. جامعه آماري آن را 120 بهره‌بردار تشكيل داده‌اند كه 92 نفر از آن‌ها به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. پرسشنامه ابزار اصلي جمع‌آوري اطلاعات بود كه حكمراني مشاركتي با 32 گويه در قالب 9 مؤلفه ارزيابي شد. به طوري كه روايي پرسشنامه از طريق كارشناسان و پايايي آن با محاسبۀ ضريب آلفاي كرونباخ به دست آمد. محاسبات آماري بر اساس نرم‌افزار SPSS25 صورت گرفت. نتايج نشان داد، شاخص‌هاي «اجرا» و «حل تعارضات» با بيشترين مقدار و دو شاخص «برنامه‌ريزي» و «هماهنگي» با كمترين مقدار به ترتيب در بالاترين و پايين‌ترين سطح شاخص حكمراني در مراتع قرار گرفتند. از طرفي، با توجه به ميانگين به دست آمده در شاخص حكمراني مرتع (3/58)، تمايل حكمراني به سمت مديريت جامعه‌محور مي‌باشد. بين متغيرهاي سابقه دامداري، تعداد دام، سن، ميزان درآمد سالانه با تمايل به حكمراني در مرتع رابطۀ مثبت و معني‌داري وجود داشت. با توجه به نتايج به دست آمده و همچنين جايگاه و اهميت حكمراني مراتع، دخالت دادن بهره‌برداران در تهيه و تدوين طرح‌ها و پروژه‌هاي مرتعي و استفاده از دانش غني بومي آن‌ها، برگزاري دوره‌ها و كلاس‌هاي آموزشي در راستاي فعاليت‌هاي مشاركتي بهره برداران با اداره منابع طبيعي و آبخيزداري به عنوان نماينده دولت، از جمله مهم‌ترين پيشنهادات تحقيق حاضر مي‌باشد.