بهينه‌سازي تركيب بسترهاي كشت بدون خاك در توليد گل شاخه بريده آنتوريوم

گياه آنتوريوم به‌دليل نياز دمايي و غذايي ويژه، به روش بدون خاك در گلخانه پرورش داده مي‌شود. با توجه به هزينه‌هاي بالاي بسترهاي متداول، استفاده از بسترهاي كشت بومي ارزان قيمت و در دسترس، امري ضروري مي‌باشد. به همين منظور، در اين پژوهش از بستر پوكه صنعتي (ليكا) و تركيب آن با مواد آلي در دسترس (پوسته برنج، ضايعات چاي و ذغال چوب) استفاده شد. طول ساقه گل، طول و عرض برگه گل، تعداد برگ، طول و عرض برگ، طول و قطر اسپاديكس و ارتفاع گياه و همچنين برخي خصوصيات فيزيكي (وزن مخصوص ظاهري و حقيقي، درصد رطوبت، ظرفيت حفظ آب و تخلخل) و بيوشيميايي (pH، EC، نيتروژن، پتاسيم، منيزيم و كلسيم) بسترهاي كشت پس از گذشت 4 ماه از زمان كشت اندازه‌گيري شد. بر اساس نتايج، بيش‌ترين ارتفاع گياه (35.5 سانتي‌متر)، طول ساقه گل (22 سانتي‌متر)، تعداد گل (3.9) و تعداد برگ (15) متعلق به بستر حاوي مخلوط پوكه صنعتي و ضايعات چاي بود. همچنين، اين بستر داراي مناسب ترين خصوصيات فيزيكي بود به طوري‌كه از نظر وزن مخصوص ظاهري (0.81 گرم بر سانتيمتر مكعب) و حقيقي (1.54 گرم بر سانتيمتر مكعب) و همچنين رطوبت (66 درصد) بيش‌ترين ميزان را به خود اختصاص داد. در حاليكه بيشترين مقادير هدايت الكتريكي (9.2 ميكرو زيمنس بر سانتي‌متر) و عناصر نيتروژن (1.1 درصد) و پتاسيم (0.21 درصد) در بستر مخلوط پوكه صنعتي و پوسته برنج بود. بطور كلي استفاده از ضايعات چاي علاوه بر كاهش هزينه‌هاي كشت بدون خاك گلخانه‌اي، نقش مهمي در بهبود كيفيت گل بريده و همچنين شاخص‌هاي رشدي داشته باشد.