اثر زمان برداشت بر ويژگي‌هاي كيفي، ارزش غذايي و خواص ارگانولپتيك ميوه انواع گوشت قرمز و گوشت طلايي كيوي‌فروت (Actinidia chinensis)

برداشت ميوه در زمان نامناسب مهمترين عامل كاهش كيفيت، بازارپسندي و عمر پس از برداشت ميوه كيوي است. در اين پژوهش، تاثير زمان‌هاي مختلف برداشت بر ويژگي‌هاي كيفي، ارزش غذايي و خواص ارگانولپتيك ميوه دو ژنوتيپ جديد كيوي‌فروت با گوشت قرمز و زرد بررسي شد. ميوه‌هاي هر دو ژنوتيپ در شش زمان مختلف 130، 140، 150، 160، 170 و 180 روز پس از مرحله تمام گل برداشت شدند. نتايج نشان داد ميوه‌هايي كه 180 روز پس از تمام گل برداشت شدند، ميانگين وزن، طول، قطر ميوه، درصد ماده خشك، محتواي مواد جامد محلول و قند محلول كل بالاتري داشتند. اين در حالي است كه اسيد قابل عيارسنجي آن‌ها نسبت به ميوه‌هايي كه زودتر برداشت شده بودند، كمتر بود. دامنه ميزان مواد جامد محلول در ژنوتيپ گوشت زرد بين 6.80 و 11.66 و در ژنوتيپ گوشت قرمز بين6.90 و 13.70 درجه بريكس متغير بود. با تاخير در زمان برداشت ميزان فنول كل، آسكوربيك اسيد، ظرفيت آنتي‌اكسيداني كل با دو روش DPPH و FRAP، و زاويه هيوي پريكارپ بيروني و دروني ميوه‌ها در هر دو ژنوتيپ كاهش پيدا كرد. محتواي آسكوربيك اسيد در ژنوتيپ گوشت قرمز از 90.34 به 75.57 ميلي‌گرم در 100 گرم و در ژنوتيپ گوشت زرد از 74.83 به 50.62 ميلي‌گرم در 100 گرم كاهش يافت. ميوه كيوي گوشت قرمز در مقايسه با گوشت زرد ظرفيت آنتي‌اكسيداني و ارزش غذايي بالاتري داشت. همچنين، بين محتواي آسكوربيك اسيد و ظرفيت آنتي‌اكسيداني اندازه‌گيري شده با دو شيوه DPPH (98.0=r) و FRAP (95.0=r) همبستگي مثبت و معني‌دار وجود داشت. در مجموع، ميوه ژنوتيپ‌هاي جديد كيوي‌فروت با رنگ گوشت قرمز و زرد تنها بعد از 170 روز پس از تمام گل، به حداقل محتواي مواد جامد محلول و حداقل زاويه هيو جهت برداشت تجاري با خواص ارگانولپتيك بالا رسيدند و تاخير در برداشت باعث افزايش خواص ارگانوليپتيك در هر دو ژنوتيپ شد. همچنين ظرفيت آنتي‌اكسيداني آنها نسبت به برداشت زودهنگام اندكي كمتر بود.