ساخت و تحليل‌ عاملي مقياس رضايت زناشويي اسلامي

هدف از اين پژوهش ساخت و تحليل‌ عاملي مقياس «رضايت‌ زناشويي اسلامي» است. با توجه به اينكه خانواده موضوعي فرهنگ‌محور است و از سوي ديگر، مقياسي كه بتوان با آن كنش و رضايت زوج را براساس آموزه‌هاي‌اسلامي به‌دست آورد وجود نداشت، اين پژوهش انجام گرفت. با‌ توجه به هدف، اين پژوهش جزو پژوهش‌هاي بنيادي بوده و از لحاظ مطالعه، «توصيفي» از نوع همبستگي است و از روش‌هاي آماري مثل «تحليل‌ عاملي اكتشافي» و روش «همساني‌ دروني» بهره برده است. جامعه آماري تمام افراد متأهل ساكن در شهر قم بودند كه به‌شيوه «در دسترس» انتخاب شدند. نتايج نشان‌ داد: مقياس «رضايت ‌زناشويي اسلامي» داراي دو بخش «مهارتي» و «شخصيتي» بوده و از نُه‌ عامل اشباع شده است: ارتباط‌ جنسي، ارتباط كلامي و غيركلامي منفي، ارتباط كلامي و غيركلامي مثبت، رفت ‌و آمد فاميلي، پايبندي مذهبي، و مديريت امور مالي با آلفاي 0.84، 0.85، 0.77، 0.66، 0.60 و 0.61 و آلفاي كل برابر با 0.87 شش عامل بخش «مهارتي» بوده و در بخش «شخصيتي» پرسشنامه سه عامل روان‌آزرده‌خويي، بدبين (پارانوياگونه)، و همراه يا موافق با آلفاي 0.91، 0.88، و 0.88 و آلفاي كل اين بخش برابر با 0.90 مشخص شد. همچنين نتايج از اعتبار و روايي بالاي پرسشنامه با 50 گويه حكايت دارد.