بررسي نقش ميانجي ادراك شايستگي در ارتباط بين ادراك حمايت معلم با بي‌انگيزگي تحصيلي دانش‌آموزان

هدف پژوهش حاضر، بررسي نقش واسطه‌اي ادراك شايستگي در ارتباط بين ادراك حمايت معلمان با بي‌انگيزگي تحصيلي دانش‌آموزان نوجوان بود. روش پژوهش توصيفي- همبستگي با روش مدل‌يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل تمامي دانش ‌آموزان نوجوان دوره دوم متوسطه شهر يزد بود كه در سال تحصيلي 1400-1399 مشغول به تحصيل بودند. از اين ميان، 421 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. ابزارهاي اندازه‌گيري شامل پرسشنامه‌هاي انگيزش تحصيلي هارتر (1981)، ادراك حمايت معلم متني، مك وايرتر و اونيل (2008) و خود ادراكي هارتر (1989) بود. براي تحليل آماري از مدل‌يابي معادلات ساختاري (SEM) و از نرم‌افزارهاي SPSS-21، LISREL-8.72 استفاده شد. نتايج همبستگي پيرسون نشان داد كه بين بي‌انگيزگي تحصيلي با ادراك حمايت معلمان و ادراك شايستگي همبستگي معناداري وجود دارد (p 0.05). همچنين نتايج تحليل مسير حاكي از آن بود كه ادراك حمايت معلمان با بي‌انگيزگي تحصيلي از طريق ادراك شايستگي مرتبط است. براساس يافته‌هاي پژوهش، ادراك شايستگي و ادراك حمايت معلمان نقش مؤثري بر كاهش بي‌انگيزگي تحصيلي در دانش آموزان دارند.