قابليت مقايسه صورت‌هاي مالي و استفاده مديران از منابع شركتي

هدف: قابليت مقايسه صورت‌هاي مالي، سرمايه‌گذاران را قادر مي‌سازد تا شباهت‌ها و تفاوت‌‌هاي اقتصادي شركت‌هاي قابل‌مقايسه را تشخيص و درك كنند و اين ويژگي مي‌تواند بر قضاوت‌هاي متفاوت ارزش‌گذاري فعالان بازار اثرگذار باشد، لذا، هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير قابليت مقايسه صورت‌هاي مالي بر نحوه استفاده مديران از منابع شركتي شامل نگهداشت وجه نقد و مخارج سرمايه‌اي است كه اين موضوع به درك نحوه ارزش‌گذاري فعالان بازار منجر مي‌گردد. روش: به‌منظور آزمون فرضيه‌هاي پژوهش از الگوي رگرسيون چند متغيره مبتني بر داده‌هاي تركيبي استفاده‌شده است. جامعه آماري اين پژوهش، كليه شركت‌هاي پذيرفته‌شده در بورس اوراق بهادار تهران هستند و 102 شركت در دوره زماني ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۸ به روش حذف سيستماتيك انتخاب شده‌اند. يافته‌ها: قابليت مقايسه صورت‌هاي مالي بر ارزش نهايي نگهداشت وجه نقد تأثير مثبت و معناداري دارد ولي بر ارزش نهايي مخارج سرمايه‌اي تأثير معناداري ندارد. همچنين نتايج پژوهش حاكي از تأثير مثبت و معنادار قابليت مقايسه بر كارايي سرمايه‌گذاري است. نتيجه‌گيري: با افزايش قابليت مقايسه صورت‌هاي مالي، سهامداران ارزش بيشتري به منابع نقدي شركت داده و در نتيجه ارزش نهايي نگهداشت وجه نقد افزايش مي‌يابد. نگهداري وجه نقد به طور متوسط باعث كاهش ارزش شركت مي‌شود ولي تنزل ارزش مرتبط با نگهداري وجه نقد را مي‌توان با مقايسه صورت‌هاي مالي كاهش داد. همچنين سرمايه‌گذاران با مقايسه صورت‌هاي مالي شركت‌هاي مشابه مي‌توانند تصميم مناسبي در تخصيص بهينه منابع خود اتخاذ نمايند و از اين طريق، كارايي سرمايه‌گذاري خود را افزايش دهند.