تأثير ريسك‌پذيري و انتظارات مدير بر تقلب در گزارشگري مالي: شواهدي از تئوري بازي‌ها

هدف: تاكنون تأثير عوامل مختلفي روي تقلب در گزارشگري مالي بررسي شده است اما جنبه رفتاري آن در تحقيقات پيشين مورد توجه قرار نگرفته است. هدف از انجام تحقيق، بررسي تأثير ريسك‌پذيري و انتظارات مدير بر تقلب در صورت‌هاي مالي است. روش: تحقيق، به‌صورت آزمايشگاهي انجام پذيرفت و جهت آزمون فرضيه‌ها يك بازي مشاركتي طراحي گرديد و از مشاركت كنندگان درخواست شد با توجه به انتظاراتشان از تصميم ديگران، از بين استراتژي تقلب يا عدم تقلب يكي را انتخاب نمايند. ريسك‌پذيري بازيكنان با استفاده از انتخاب لاتاري و انتظارات آنها از طريق پرسش مستقيم اندازه‌گيري شد. در نهايت، براي تجزيه و تحليل داده‌ها از رگرسيون لجستيك استفاده شد. يافته‌ها: بين نگرش افراد به ريسك و تقلب در گزارشگري مالي، رابطه معناداري وجود ندارد. اما بين انتظارات فرد از نحوه تصميم‌گيري ديگران و مديريت سود، رابطه مثبت وجود دارد. به‌علاوه، افراد در مواجهه با سناريوي مديريت سود واقعي، تمايل بيشتري براي تقلب كردن دارند و ميزان تقلب انجام شده در دور آخر بازي تفاوت معناداري با ميانگين تقلب هاي انجام شده در دورهاي قبل نداشت. نتيجه‌گيري: هرچه فرد انتظار داشته باشد تعداد بيشتري تقلب نمايند، احتمال تقلب كردن او نيز بيشتر مي‌شود. اكثر تقلب ها به‌صورت مديريت سود واقعي انجام مي‌شوند و تمايل بيشتري به تقلب در آخرين دور تصدي مديران وجود ندارد.