ارزيابي محرك‌هاي ديالكتيك ارجاع هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس در كاهش اثربخشي مذاكره در حرفه حسابرسي

هدف: هدف اين پژوهش ارزيابي محرك‌هاي ديالكتيك ارجاع هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس در كاهش اثربخشي مذاكره در حرفه حسابرسي است. روش: اين پژوهش بنا به ماهيت جمع‌آوري داده، تركيبي است، به اين دليل كه در بخش كيفي ابتدا از طريق چك ليست‌هاي امتيازي نسبت به شناسايي محرك‌هاي ديالكتيك ارجاع هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس و از طريق تمركز بر پژوهش تروتمن و همكاران (۲۰۰۵) ابعاد اثربخشي مذاكره در حرفه حسابرسي شناسايي و سپس در بخش كمي از طريق تحليل ماتريس فازي شهودي، نسبت به تعيين اثرگذارترين محرك ديالكتيك هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس جهت كاهش اثربخشي مذاكره در حرفه حسابرسي اقدام گرديد.  يافته‌ها: نتايج پژوهش در بخش كيفي از وجود ۴ محرك ديالكتيك ارجاع هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس جهت سنجش حكايت دارد كه طي دو مرحله تحليل دلفي مورد تأييد قرار گرفت. همچنين نتايج در بخش كمي بر اساس دو هدف تعيين اثرگذارترين بعد محرك‌هاي ديالكتيك ارجاع هويت اجتماعي صاحبكار به حسابرس و تأثيرپذيرترين بعد مذاكره در حسابرسي پيگيري شد.  نتيجه‌گيري: براساس نتايج كسب شده بايد بيان نمود، بازار حسابرسي براي رقابت‌پذيري بيشتري نيازمند توجه به ارزش‌هاي برآمده از هويت حرفه‌اي است تا سطح وابستگي حسابرسان به صاحبكاران در مذاكره حسابرسي كاهش يابد. نتايج اين پژوهش همسو با تئوري هويت حرفه‌اي در حسابرسي است كه بيان كننده اين موضوع است كه ارزش‌هاي مورد تأكيد در حرفه حسابرسي مبنايي براي اثربخشي استقلال و ترديد حرفه‌اي قلمداد مي‌شوند.