تاثير برندسازي شخصي سياستمداران بر قصد شهروندان تهراني به رأي دهي در انتخابات رياست جمهوري در چارچوب بازاريابي سياسي (مورد مطالعه : جمعيت پيشرفت و عدالت ايران اسلامي)

بازاريابي سياسي در دهه‌هاي اخير به‌عنوان ابزار تحقق پيروزي در انتخابات كاربردي دوچندان يافته است؛ به‌گونه‌اي كه پيروزي جريان‌هاي سياسي در انتخابات تا حد زيادي به استفاده مؤثر اين گروه‌ها از مدل‌هاي بازاريابي سياسي برمي‌گردد. هدف اصلي تحقيق حاضر، بررسي تأثير برندسازي شخصي سياستمداران بر قصد شهروندان به رأي‌دهي در انتخابات رياست جمهوري در چارچوب بازاريابي سياسي مي باشد. ازاين‌رو، داده‌هاي مربوط به 392 شهروندان تهراني به روش غير احتمالي در دسترس مورد تجزيه‌وتحليل قرارگرفته است. جهت جمع‌آوري داده‌ها، از پرسشنامه استاندارد كه روائي و پايائي آن مورد تأييد قرار گرفته است، استفاده گرديد. از تكنيك معادلات ساختاري براي آزمون فرضيه استفاده شد و نتايج حاصل نشان داده است كه برندسازي شخصي با توجه به نگرش شهروندان با ضريب 17 درصد بر قصد رأي دادن آنها تأثير معني‌داري دارد. در حالي كه برندسازي شخصي با توجه به اعتبار ادراك‌شده از سوي شهروندان با ضريب 58 درصد بر قصد رأي دادن آنها تأثير معني‌داري دارد.