تأثير كودهاي زيستي و نانوسيليكون بر جذب فسفر، عملكرد دانه و برخي صفات فيزيولوژيكي گندم (.Triticum aestivum L) در شرايط قطع آبياري

به منظور بررسي اثر كودهاي زيستي و نانوسيليكون بر جذب فسفر، عملكرد دانه و برخي صفات فيزيولوژيكي گندم در شرايط قطع آبياري، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك كامل تصادفي در مزرعه پژوهشي دانشكده كشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه محقق اردبيلي در سال زراعي 98-1397 اجرا شد. فاكتورهاي آزمايشي شامل آبياري در سه سطح (آبياري كامل به‌عنوان شاهد، محدوديت ملايم آبي يا قطع آبياري در 50% مرحله سنبله‌دهي و محدوديت شديد آبي يا قطع آبياري در 50% مرحله آبستني)، محلول-پاشي با نانوسيليكون در سه سطح (شاهد، 30 و60 ميلي‌گرم در ليتر) و كودهاي زيستي در چهار سطح (عدم كاربرد، كاربرد قارچ مايكوريزا، كاربرد فلاوباكتريوم و سودوموناس، كاربرد توأم مايكوريزا با باكتري‌ها) بودند. نتايج نشان داد كاربرد كودهاي زيستي و محلول‌پاشي60 ميلي‌گرم در ليتر نانوسيليكون در شرايط محدوديت شديد آبي، ميزان نشت الكتروليت، هدايت الكتريكي، فلورسانس حداقل (به‌ترتيب 84.32، 49 و 49.52 درصد) افزايش و ميزان فسفر ريشه و دانه (به ترتيب 30.67 و 36.05 درصد) نسبت به آبياري كامل كاهش داد. بيشترين محتواي نسبي آب (26.92%)، هدايت روزنه‌اي (86.58 ميلي‌مول بر مترمربع در ثانيه)، آنتوسيانين (0.0274 ميكرومول برگرم وزن تر برگ)، فلورسانس حداكثر (860) و عملكرد كوانتومي (0.909) دركاربرد كودهاي زيستي و محلول‌پاشي60 ميلي‌گرم در ليتر نانوسيليكون در شرايط آبياري كامل بدست آمد. همچنين بيشترين عملكرد دانه (4593 كيلوگرم در هكتار) از كاربرد توأم كودهاي زيستي و 30 ميلي‌گرم در ليتر نانوسيليكون در شرايط آبياري كامل بدست آمد. براساس نتايج اين بررسي، كاربرد كودهاي زيستي و نانوسيليكون مي‌تواند عملكرد دانه گندم در شرايط محدوديت آبي را بواسطه بهبود صفات فيزيولوژيكي و جذب فسفر از خاك افزايش دهد.