تحليل ساختار دانشي آموزش مهندسي ايران با رويكرد هم ‏رخدادي واژگان طي سال‏ هاي 1378 تا 1401

مطالعۀ حاضر با هدف تحليل ساختار دانشي آموزش مهندسي ايران و با استفاده از روش تحليل هم‏رخدادي واژگان انجام شده است. جامعۀ پژوهش شامل 673 مقالۀ منتشرشده در فصلنامه آموزش مهندسي ايران در بازۀ زماني 1378 تا 1401 است. فرايند آماده ‏سازي و تجزيه و تحليل داده‏ ها با استفاده از نرم ‏افزار راور پريمپ، يوسي‏آي‏نت، اكسل و اس‏پي‏اس‏اس انجام شد. يافته ‏ها نشان داد كه كليدواژه ‏هاي برنامه درسي، ارزيابي و آموزش عالي به ترتيب با 72، 53 و 45 تكرار بيشترين فراواني را داشته ‏اند. تحليل خوشه ‏اي نشان داد كه ساختار دانشي فصلنامه آموزش مهندسي ايران، از هشت خوشۀ موضوعي تشكيل شده است كه عبارتند از: آيندۀ آموزش و آموزش آينده، ارتباط و تأثير متقابل صنعت و دانشگاه، اخلاق مهندسي، آموزش الكترونيكي، فرايند ياددهي _ يادگيري، مسائل دانشجويي، بازنگري و تحول آموزشي و چالش‏ هاي اثربخشي آموزشي شامل برنامۀ درسي، ارزيابي و تضمين كيفيت. نتايج نمودار راهبردي نشان داد كه خوشۀ ششم شامل مسائل دانشجويي و خوشۀ هشتم، چالش‏ هاي اثربخشي آموزشي شامل برنامۀ درسي، ارزيابي و تضمين كيفيت، در منطقۀ اول قرار گرفته ‏اند و به بياني ديگر، موضوعات مركزي و توسعه ‏يافتۀ اين حوزه هستند. خوشه‏ هاي پنجم شامل فرايند ياددهي-يادگيري و هفتم، بازنگري و تحول آموزشي در منطقۀ دوم قرار گرفتند. اين خوشه‏ ها، خوشه‏ هاي محوري نيستند امّا توسعه‏ يافته هستند. خوشه ‏هاي دوم شامل ارتباط و تأثيرات متقابل صنعت و دانشگاه و چهارم، آموزش الكترونيكي در قسمت سوم قرار مي‏گيرند. خوشه ‏هاي قسمت سوم به دليل دارا بودن مركزيت و تراكم پايين، از موضوعات حاشيه ‏اي بودند و توجه اندكي را به خود جلب مي ‏كنند. همچنين خوشه اول شامل آيندۀ آموزش و آموزش آينده و خوشه سوم، اخلاق مهندسي در منطقۀ چهارم قرار گرفتند كه خوشه‏ هاي محوري بودند اما توسعه ‏يافته نيستند.