بررسي رابطۀ بين روش تدريس، انگيزش و يادگيري دانشجويان (مقايسه‏ اي بين دانشجويان مهندسي و غيرمهندسي)

يادگيري و انگيزش دانشجويان همواره از موضوعات مهم در آموزش عالي بوده‏اند و عوامل مؤثر بر آنها به شيوه ‏هاي مختلف مورد بررسي قرار گرفته ‏اند. تحقيق حاضر با هدف بررسي تأثير روش تدريس بر انگيزش و يادگيري دانشجويان انجام شده است. تحقيق به صورت پيمايشي و در بين دانشجويان دانشگاه زنجان انجام شد. داده ‏ها با استفاده از پرسش‏نامه به صورت حضوري و برخط جمع ‏آوري شد. براي تحليل داده ‏ها از نرم ‏افزارهاي SPSS 22 و Smart PLS 3 استفاده شد. يافته‏ ها نشان داد در كل، رابطۀ معناداري بين متغيرها وجود دارد ولي اين همبستگي در دانشكده ‏هاي علوم و كشاورزي معنادار نبود. همچنين روش تدريس تأثير معناداري بر انگيزش و يادگيري دانشجويان داشت. به علاوه، انگيزش نقش ميانجي را در رابطه بين روش تدريس و يادگيري دانشجويان ايفا مي ‏كرد. نتايج آزمون ميانگين نشان داد كه تفاوت معناداري در متغيرهاي پژوهش در بين دانشجويان دختر و پسر وجود ندارد. به علاوه، مدل تحقيق در بين دانشجويان دانشكده ‏هاي مهندسي با دانشكده‏ هاي علوم انساني و علوم، تنها در يك مسير (تأثير روش تدريس بر انگيزش) تفاوت معناداري داشت