اثر برخي مواد محرك رشد گياهي بر عملكرد و غلظت عناصر غذايي برگ انار (Punica granatum L.) رقم قجاق در شرايط كم آبياري

به منظور بررسي تأثير مصرف برخي از محرك هاي زيستي در شرايط كم آبياري در انار، آزمايشي دو سالانه، از اسفند 1398 به صورت كرت هاي يك بارخرد شده و در قالب طرح بلوك هاي كاملاً تصادفي روي انار 10 ساله (رقم قجاق) در قم انجام شد. كرت هاي اصلي شامل آبياري براساس محاسبه سامانه آبياري (SWAT) و 70 درصد آن بودند. كرت هاي فرعي عبارت از 1- شاهد (كاربرد كودهاي شيميايي براساس آزمون خاك)، 2-تيمار 1+ محلول پاشي اسيدآمينه با غلظت 5 گرم در ليتر در دو مرحله، 3- تيمار1+ مصرف سرك اسيد هيوميك، 4- تيمار1+ محلول پاشي اسيد فوليك با غلظت 5 گرم در ليتر، 5- تيمار 1 + محلول پاشي عصاره جلبك دريايي با غلظت 5 گرم در ليتر، 6- مصرف مايكوريزا به صورت چالكود و 7- مصرف توأمان تيمارهاي 2، 3، 5 و 6 بود. نتايج آزمايش نشان داد كه اثر تيمار آبياري بر ويژگي تعداد ميوه در هر درخت، اسيديته آب ميوه و كليه عناصرغذايي بجز نيتروژن معني دار بود. همچنين، اثر مواد محرك زيستي بر كليه ويژگي هاي مورد بررسي از جمله عملكرد و تعداد ميوه در درخت، اسيديته آب ميوه، درصد مواد جامد محلول و غلظت تمامي عناصر پرمصرف و كم مصرف معني دار گرديد. بالاترين عملكرد ميوه در درخت و هكتار و تعداد ميوه در درخت با مصرف عصاره جلبك دريايي و 70 درصد آبياري در سال اول آزمايش با ميانگين به ترتيب 29.2 و 29200 كيلوگرم در هكتار و 96.66 عدد به دست آمد. در مجموع، نتايج نشان داد كاهش مقدار آب آبياري محاسبه شده براساس نياز آبي انار تا ميزان 30 درصد، اثر معني داري بر عملكرد ميوه و برخي ويژگي هاي انار نداشته است. مصرف محرك هاي زيستي، عملكرد و برخي ويژگي هاي انار را زير تأثير قرار داد.