تأثير محلول‌پاشي براسينواستروئيد بر صفات رشدي و غلظت يون‌هاي سديم و پتاسيم گياه مرزه تابستانه (Satureja hortensis L.) تحت تنش شوري

به منظور بررسي تأثير محلول‌پاشي براسينواستروئيد بر صفات رشدي و غلظت يون‌هاي سديم و پتاسيم گياه مرزه تابستانه (Satureja hortensis L.) تحت تنش شوري، آزمايشي گلداني به‌صورت فاكتوريل دو عاملي در قالب طرح بلوك‌هاي كاملاً تصادفي با سه تكرار در گلخانه دانشگاه پيام نور لرستان در سال 1399 انجام شد. فاكتورهاي آزمايشي، تنش شوري در سه سطح (صفر، 40 و 80 ميلي مولار كلريد سديم) و محلول پاشي براسينواستروئيد در سه سطح (صفر، 0.5 و 2 ميكرومولار) بود. بيشترين ميانگين ارتفاع بوته (32.56 سانتي‌متر)، طول ريشه (22.02 سانتي‌متر)، وزن تر اندام هوايي (5.89 گرم در بوته)، وزن خشك اندام هوايي (2 گرم در بوته)، وزن خشك ريشه (0.87 گرم در بوته) و محتوي پتاسيم اندام هوايي (16.39 ميلي‌گرم در گرم ماده خشك) در شرايط شاهد (بدون شوري) بود كه تحت شوري 80 ميلي‌مولار كلريد سديم به ترتيب 32، 21، 19، 17، 31، 23 و 79 درصد كاهش يافتند. در مقابل كاربرد هورمون براسينواستروئيد به ويژه در سطح 2 ميكرومولار سبب افزايش ميانگين ارتفاع بوته (30.46 سانتي‌متر)، طول ريشه (21.7 سانتي‌متر)، وزن تر (5.95 گرم در بوته) و خشك (2.05 گرم در بوته) اندام هوايي و محتوي پتاسيم (10.63 ميلي‌گرم در گرم ماده خشك) اندام هوايي شد. نتايج اثرات متقابل فاكتورهاي شوري و محلول‌پاشي نشان داد كه با افزايش شدت شوري، محتوي سديم به طور معني‌داري افزايش (محتوي سديم در تيمار 80 ميلي‌مولار كلريد سديم و بدون محلول‌پاشي برابر با 10.93 ميلي‌گرم در گرم ماده خشك بود) و به تبع آن نسبت پتاسيم به سديم (ميانگين اين صفت در تيمار 80 ميلي‌مولار كلريد سديم و بدون محلول‌پاشي برابر با 0.2 بود) شديداً كاهش يافت؛ هر چند كه كاربرد محلول‌پاشي براسينواستروئيد تا حدي ميزان جذب سديم را كاهش داد (محتوي سديم در تيمار 80 ميلي‌مولار كلريد سديم و سطح 2 ميكرومولار محلول‌پاشي برابر با 6.56 ميلي‌گرم در گرم ماده خشك بود). به طوركلي، شوري با اختلال در ميزان جذب پتاسيم و كاهش شديد نسبت پتاسيم به سديم گياه سبب كاهش صفات رشدي مورد مطالعه و محلول‌پاشي براسينواستروئيد سبب بهبود افزايش وزن تر و خشك مرزه شد.