تأثير قارچ‌هاي آربوسكولار ميكوريزا بر شاخص‌هاي رشدي و فيزيولوژيكي و جذب برخي از عناصر غذايي پيازچه (Allium fistulosum)

قارچ‌هاي آربوسكولار ميكوريزا يكي از مهمترين ريزجانداران خاك هستند كه با بيش از 90 درصد گياهان خشكي رابطه همزيستي برقرار مي‌كنند. به‌منظور بررسي تأثير همزيستي گونه‌هاي Rhizophagus intraradices و  Funneliformis mosseaeبر برخي صفات رويشي، فيزيولوژيكي و ميزان جذب برخي عناصر غذايي گياهچه‌هاي پيازچه، آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در شرايط گلخانه‌اي به اجرا درآمد. فاكتورهاي مورد آزمايش شامل فاكتور اول كاربرد مخلوط گونه‌هاي آربوسكولار ميكوريزا در سه سطح (بذرمال، خاك كاربرد و شاهد) و فاكتور دوم سترون كردن خاك در دو سطح (استريل و غيراستريل) بودند. نتايج تجزيه واريانس نشان داد تمام فاكتورهاي مورد بررسي در پيازچه‌هاي ميكوريزايي نسبت به گياهان غيرميكوريزايي به‌طور معني‌داري افزايش يافتند. براساس نتايج مقايسه ميانگين داده‌ها، بيشترين وزن تر و خشك اندام هوايي و ريشه به ترتيب در تيمارهاي كاربرد ميكوريزا به صورت بذرمال و خاكي در خاك استريل به‌دست آمد. بالاترين ارتفاع اندام هوايي پيازچه و بيشترين ميزان جذب فسفر و نيتروژن با كاربرد ميكوريزا به صورت خاكي در خاك استريل حاصل گرديد. درصد كلونيزاسيون ميكوريزايي، ميزان عناصر مس، روي، منگنز و آهن و همچنين، محتواي كلروفيل a و b، كل و كاروتنوئيد در تيمار مايه‌زني پيازچه با روش بذرمال در خاك استريل در مقايسه با ساير تيمارها، بيشتر بود. به طور كلي قارچ‌هاي آربوسكولار ميكوريزاي استفاده شده با روش بذرمال در خاك استريل توانستند از طريق افزايش جذب عناصر غذايي و رنگيزه هاي فتوسنتزي موجب بهبود رشد پيازچه شوند.