ارزيابي خروجي ادغام شده مدل‌هاي اقليمي CMIP6 براي تخمين شدت - فراواني بارش‌هاي 24 ساعته در ايران

منحني‌هاي شدت-مدت-فراواني (IDF) از جمله ابزارهاي مهم در طراحي سازه‌هاي آبي و هيدروليكي هستند. اين منحني‌ها براساس داده‌هاي بارش ايستگاه‌هاي باران‌سنجي تخمين زده مي‌شوند. اما تغيير اقليم مي‌تواند بر شدت و فراواني وقوع پديده‌هاي حدي مانند بارش‌هاي شديد تاثيرگذار باشد. بنابراين، منحني‌هاي IDF موجود ممكن است براي طراحي سازه‌ها قابل اعتماد نباشند و بايد مجدداً بر اساس داده‌هاي جديدتر تخمين زده شوند. بر اساس خروجي مدل‌هاي اقليمي مي‌توان اثر تغيير اقليم بر منحني‌هاي IDF را بررسي نمود. براي اين كار معمولاً پس از استخراج منحني‌هاي IDF از هر مدل اقليمي، منحني نهايي مورد استفاده بر اساس ميانه (median) داده‌ها استخراج مي‌شود. در اين مطالعه، 5 مدل اقليمي از مدل‌هاي اقليمي آخرين گزارش كميته بين الدول تغيير اقليم (CMIP6) انتخاب شده و دقت آنها در تخمين منحني‌هاي شدت-فراواني بارش 24 ساعته در 12 ايستگاه در ايران ارزيابي شد. همچنين، علاوه بر ارزيابي هر مدل، خروجي ادغام شده (pooled) مدل‌ها نيز مورد ارزيابي قرار گرفت و نتايج آن با منحني حاصل از ميانه داده‌ها مقايسه شد. معيارهاي خطاسنجي شامل خطاي ميانگين (ME)، جذر ميانگين مربعات خطا (RMSE) و خطاي نسبي (RE) نشان داد كه از بين مدل‌هاي مورد بررسي، مدل CMCC-CM2-SR5 در اغلب ايستگاه‌ها بهتر از ساير مدل‌ها شدت بارش 24 ساعته را تخمين مي‌زند كه اين مسئله مي‌تواند به‌دليل توان تفكيك بهتر اين مدل باشد. همچنين ادغام مدل‌ها و تخمين منحني IDF با داده‌هاي ادغام شده نتايج بهتري از روش ميانه و همچنين از اغلب مدل‌ها به‌ويژه در دوره‌هاي بازگشت طولاني‌تر به همراه داشت.