ارزيابي برهم‌كنش سطوح مختلف آبياري و كود نيتروژن بر عملكرد ذرت علوفه‌اي در خرم‌آباد

اين پژوهش به‌منظور بررسي برهم كنش سطوح مختلف آبياري و كود نيتروژن بر عملكرد ذرت علوفه اي در شهرستان خرم آباد انجام گرفت. طرح آزمايشي به‌صورت فاكتوريل بر پايه بلوك هاي كامل تصادفي با احتساب اولين فاكتور شامل چهار سطح 125، 100، 75 و 50 درصد نياز آبي (I125، I100، I75 و I50 ) و دومين فاكتور شامل سه سطح كود نيتروژن 100، 250 و 400 كيلوگرم در هكتار (N100، N250 و N400) در سه تكرار اجرا گرديد. براساس روش تشت تبخير، مجموع عمق آب آبياري براي تيمارهاي I125، I100، I75 و I50 در طول دوره به‌ترتيب 761، 642، 524 و 406 ميلي‌متر برآورد گرديد كه بيش‌تر از ميزان نياز آبي گزارش‌شده در سند ملي نياز آبي گياهان مي باشد. نتايج نشان داد بيش‌ترين ميزان عملكرد ماده تر و خشك، شاخص سطح برگ و ارتفاع گياه، در تيمار I125N400  ،به‌ترتيب با مقادير 80 و  21.2 تن در هكتار، 9595 ميلي‌متر مربع و220 سانتي‌متر به‌دست آمد كه نسبت به تيمار شاهد (I100N250)  در سطح معني‌داري پنج درصد، افزايش داشتند. كم‌ترين مقدار اين صفات به‌ترتيب برابر 30 و  10.64 تن در هكتار، 7096.133 ميلي‌مترمربع، 100 سانتي‌متر در تيمار I50N400 به‌دست آمد كه نسبت به تيمار شاهد (I100N250) در سطح معني‌داري 5 درصد، كاهش را نشان دادند. براساس نتايج به‌دست‌آمده، در سطوح آبياري 125 و 100 درصد، افزايش ميزان كود مصرفي نسبت به تيمار شاهد، باعث افزايش معني‌دار (سطح 5 درصد) عملكرد تر و شاخص سطح برگ گرديد. در سطوح آبياري 75 و 50 درصد نياز آبي، افزايش ميزان كود باعث تغييرات معني‌داري در صفات اندازه‌گيري نشدند. در اين پژوهش، بيش‌ترين ميزان بهره‌وري آب براي  ماده تر و خشك در تيمار I100N400، به‌ترتيب 10.9 و 2.91 كيلوگرم بر مترمكعب به‌دست آمد.