مقايسه اثربخشي كاهش استرس مبتني بر ذهن‌آگاهي و درمان متمركز بر شفقت بر تحمل پريشاني، رفتارهاي پرخطر و احساس تنهايي در دانش‌آموزان دختر داراي رفتارهاي خودجرحي

زمينه و هدف: افزايش نرخ رفتارهاي خودجرحي در نوجوانان آن را به يك مشكل اساسي در جوامع تبديل كرده است. هدف از اين مطالعه مقايسه اثربخشي مداخلات با دو روش كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي (MBSR) و درمان متمركز بر شفقت (CFT) بر تحمل پريشاني، رفتارهاي پرخطر، و احساس تنهايي در دانش‌آموزان داراي رفتارهاي خودجرحي مي باشد. روش ها: طي اين مطالعه تجربي، 45 دانش آموز دختر داراي رفتارهاي خودجرحي وارد مطالعه شدند. افراد به صورت تصادفي ساده در سه گروه مداخله 1 (كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي)، مداخله 2 (درمان متمركز بر شفقت)، و كنترل قرار گرفتند. در گروه مداخله 1 و 2، به ترتيب درمان كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي و درمان متمركز بر شفقت در 8 جلسه اجرا شد و در گروه كنترل هيچگونه مداخله‌اي انجام شد. بعد از اتمام جلسات، هر سه گروه پرسشنامه‌هاي تحمل پريشاني، رفتارهاي پرخطر، و احساس تنهايي را تكميل كردند و يك ماه بعد، مجددا پيگيري شدند. نتايج: هر دو شيوه مداخله بر بهبود متغير هاي تحمل پريشاني و رفتارهاي پرخطر تاثيرگذار بود و اثر آن در طول زمان نيز ثابت باقي مانده است (0/01 P). علاوه بر اين، هر دو مداخله بر كاهش احساس تنهايي تنها در مرحله پس آزمون تاثيرگذار بوده و اثر آن در طول زمان حفظ نشده است (0/05 P). بين ميانگين نمرات دو گروه مداخله‌اي در هر سه متغير در هر دو مرحله اختلاف معناداري مشاهده نشد (0/05 P). نتيجه گيري: برگزاري جلسات كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي و درمان متمركز بر شفقت در بهبود تحمل پريشاني، رفتارهاي پرخطر، و احساس تنهايي در دانش آموزان داراي رفتارهاي خودجرحي مي‌تواند موثر باشد.