طراحي الگوي مطلوب مديريت اتباع افغانستاني در استان سيستان و بلوچستان با رويكرد نظريه ‌پردازي داده ‌بنياد

پديده مهاجرت در كشورهاي در حال توسعه و همچنين در كشورهاي توسعه يافته وجود دارد اما ماهيت اين پديده در كشورهاي ياد شده متفاوت است. مهاجرت گسترده اتباع افغانستاني به ايران و بالاخص استان سيستان و بلوچستان طي چندين سال متوالي را مي توان پديده اي خاص توصيف نمود كه مشكلات متعددي را به همراه داشته است. اين پژوهش با هدف طراحي الگوي مطلوب مديريت اتباع افغانستاني در اين استان انجام كه جامعه آماري آن شامل خبرگان نظري و تجربي است. نمونه‌گيري با استفاده از روش نظري انجام و در نهايت با 8 نفر اشباع نظري حاصل شد. جهت تحليل مصاحبه‌ها از روش نظريه‌پردازي داده‌بنياد و تحليل داده‌ها از نرم‌افزار MaxQDA استفاده شده است. بر اساس الگوي پارادايمي پژوهش، اجراي كامل قانون ممنوعيت حضور اتباع بيگانه، تشابهات فرهنگي، مذهبي و استقرار مديريت متمركز عوامل زيربنايي موثر بر مديريت اتباع افغانستاني هستند. اين شيوه از مديريت بر اصلاح راهبردي قوانين و قانون‌گذاري اثر مي‌گذارد. البته محكوم نمودن سياست ممنوعيت حضور اتباع بيگانه در اين رابطه نقش مداخله‌گر و اجراي ممنوعيت مشروط در استان نيز شرايط زمينه‌اي را فراهم مي‌آورد. از طريق اصلاح راهبردي قوانين مي‌توان به پيامدهاي رفتاري مانند كاهش جرايم و توسعه امنيت پايدار، بهبود شرايط اقتصادي و افزايش رضايت اقشار مردمي دست يافت.