نقد و بررسي تفاسير فريقين درباره آيات حفظ فرج

تركيب «حفظ فرج» چهار مرتبه در قرآن كريم به شكل‌هاي متفاوت آمده و خداوند مؤمنان را به آن سفارش كرده است؛ اما به جهت محذوف بودن متعلق حفظ فرج، دلالت اين آيات در هاله‌اي از ابهام فرورفته است. در خصوص پاسخ به اين سؤال كه منظور شارع، حفظ فرج «از چه چيزي» است، ديدگاه‌هاي متفاوتي ابراز شده كه هر يك از آن‌ها الزامات خاص و قلمرو معنايي متفاوتي دارند. امروزه در حوزه فقه پزشكي، يكي از عمده دلايل مخالفت با پديده‌هايي از قبيل‌ «رحم اجاره‌اي» يا برخي صور «تلقيح مصنوعي»، تنافي اين پديده‌ها با وجوب «حفظ فرج» است كه ارزيابي اين فتاوا، بدون داشتن تفسير درست و روشمند از حفظ فرج، ممكن نيست. باوجود نقش مبنايي اين آيات در استنباط فقهي، تاكنون هيچ اثر استدلالي مستقلي درباره تفسير اين آيات نگارش نيافته و همين خلأ نظري، سبب بروز تفاسير بعضاً نادرست و نامنضبط گرديده است. پژوهش حاضر با روش توصيفي- تحليلي، به نقد و بررسي اين تفاسير مي‌پردازد و نشان مي‌دهد كه تلقيح مصنوعي و رحم اجاره‌اي اساساً ارتباطي با اين آيات ندارد و اين دو از يكديگر بيگانه‌اند.