اثر پرايمينگ و فرسودگي بذر بر شاخص‌هاي جوانه‌زني و فعاليت برخي آنزيم‌هاي هيدروليتيك و چرخه گلي‌اكسيلات در ذرت (Zea mays L.)

به‌منظور بررسي اثر پرايمينگ و فرسودگي بذر بر شاخص‌هاي جوانه‌زني و فعاليت برخي آنزيم‌هاي هيدروليتيك و چرخه گلي‌اكسيلات در گياهچه ذرت آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار در دانشگاه محقق اردبيلي در سال 1401 اجرا گرديد. تيمارهاي آزمايش شامل تيمار پيري تسريع شده در سه سطح (صفر، 11 و 13روز) و پرايمينگ در چهار سطح (شاهد، هيدرو پرايمينگ، پرايمينگ با اسيد ساليسيليك (100 ميلي‌مولار) و جيبرلين (20 ميلي‌مولار)) بود. نتايج نشان داد كه فرسودگي شاخص‌هاي جوانه‌زني شامل درصدجوانه‌زني، سرعت جوانه‌زني، ميانگين جوانه‌زني روزانه، ضريب جوانه‌زني و ارزش جوانه‌زني را كاهش داد، ولي پرايمينگ با اسيدساليسيليك، هيدرو به‌ويژه جيبرلين اين صفات را بهبود بخشيد. كمترين سرعت جوانه‌زني روزانه و ميانگين مدت جوانه‌زني در هيدروپرايمينگ، پرايمينگ با اسيدساليسيليك مخصوصا پرايمينگ با جيبرلين و بدون فرسودگي حاصل شد. فعاليت آنزيم‌هاي آلفا آميلاز و مالات سنتاز در تيمار جيبرلين و بدون فرسودگي نسبت به شاهد به ترتيب با 71 درصد و 26 درصد افزايش نشان دادند. بـيش‌تـرين فعاليت آنزيم ليپاز در تيمار جيبرلين (73.41 واحد بر ميلي‌گرم پروتئين) حاصل گرديد. همچنين، فرسودگي باعث كاهش فعاليت آنزيم ليپاز شد. دركل، استفاده از پيش‌تيمار جيبرلين موجب تقويت شاخص‌هاي جوانه‌زني و فعاليت برخي آنزيم‌هاي هيدروليتيك و چرخه گلي‌اكسيلات بذرهاي فرسوده ذرت شد و رشد گياهچه را افزايش داد.