قواعد فقهي دخيل در جرم انگاري تخريب محيط زيست

تلاش‌هاي مخرب و فعاليت‌هاي بي‌ضابطه از سوي برخي موجب ويراني محيط‌زيست و نابودي منابع آن شده است. اين مسئله خطرات جدّي براي حيات فعلي بشر و نسل‌هاي آينده به بار آورده است. در اين زمينه كاستي‌ها و مشكلات تقنيني ناشي از نبود قوانين جامع در حوزه كيفري، ضمانت اجراهاي ملايم و عدم رعايت اصل تناسب ميان جرم و مجازات، به چشم مي‌خورد كه انتظار مي‌رود مقنن درصدد رفع آن برآيد؛ در اين راستا در گام‌هاي مطالعاتي ضروري است مباني فقهي جرم‌انگاري تخريب محيط‌زيست شناسايي و تبيين شود. همين مسئله پرسش تحقيق مقاله پيش رو را تشكيل داده است. حاصل اين پژوهش اين است كه مجموعه‌اي از قواعد فقهي مبناي اين جرم‌انگاري را تشكيل مي‌دهد؛ ازجمله قواعد فقهي لا ضرر، تعزير، نهي از افساد في‌الارض و... كه در اين جستار به آن‌ها استدلال شده و ابعاد آن واكاويده شده و بسط يافته است.