شناسايي عوامل مؤثر بر سرمايه اجتماعي مديران در سازمان‌ هاي ايراني ‌ـ اسلامي (پژوهشي آميخته در آموزش ‌و پرورش)

يكي از فرايندهاي مهم مديريت منابع انساني در سازمان ‏هاي آموزشي توسعه‌ سرمايه‌ اجتماعي مديران است. سرمايه‌ اجتماعي مي‏تواند به مديران آموزشي در دستيابي به اهداف و اثربخشي آموزش‏ و پرورش كمك ‏كند. بنابراين پژوهش حاضر با هدف شناسايي عوامل مؤثر بر سرمايه‌ اجتماعي مديران در سازمان‏هاي ايراني‌ـ اسلامي در آموزش‏وپرورش انجام شد. در اين پژوهش از روش آميخته (كيفي‌ـ‌ كمّي) با راهبرد اكتشافي متوالي استفاده شد. جامعه‌ پژوهش در بخش كيفي همه‌ صاحب‌نظران، استادان، و خبرگان حوزه‌ منابع انساني و آشنا با مباحث سرمايه‌ اجتماعي در آموزش‏وپرورش بودند كه با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند مبتني بر گلوله‏برفي با 20 نفر از آن‌ها مصاحبه شد. جامعه‌ آماري در مرحله‌ كمّي همه‌ مديران ارشد و مياني اداره‌ آموزش‏وپرورش شهر تهران بودند كه با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي 459 نفر به ‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش در مرحله‌ كيفي مصاحبه‌ نيمه‏ساختاريافته و در مرحله‌ كمّي پرسشنامه‌ محقق‏ساخته بود. براي تحليل اطلاعات در قسمت كيفي از ‏روش كدگذاري باز و محوري و در قسمت كمّي از روش‏هاي تحليل توصيفي، تحليل همبستگي، و تحليل معادلات ساختاري (تحليل عاملي تأييدي مرتبه‌ دوم) استفاده شد. نتايج نشان داد عوامل مؤثر بر سرمايه‌ اجتماعي مديران آموزش‏وپرورش عبارت‌اند از: پشتيباني و شبكه‏سازي، تعامل و ارتباطات، مديريت استعداد و توسعه‌ مديران، فعاليت‏هاي فوق برنامه، به‌سازي منابع انساني، عوامل مديريتي، و عوامل سازماني. در قسمت كمّي نيز نتايج تحليل عاملي تأييدي مرتبه‌ دوم و تحليل مدل معادلات‏ ساختاري با رويكرد حداقل مجذورات جزئي اعتبار مدل را مورد تأييد قرار داد.