تأثير اوريكولوتراپي بر دلبستگي مادر و نوزاد: يك كارآزمايي باليني

زمينه و هدف: برقراري ارتباط و دلبستگي با نوزاد تازه متولد شده از اولين و مهم‌ترين چالش هاي دوران پس از زايمان است. از آن جا كه دلبستگي مادر و نوزاد بر سلامت نوزاد و حتي بر سلامت مادر تأثير به سزايي دارد، مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير اوريكولوتراپي بر دلبستگي مادر و نوزاد انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه كارآزمايي باليني شاهددار تصادفي شده در فاصله اسفند 1400 تا شهريور 1401 در مورد 106 زن باردار مراجعه‌كننده به زايشگاه بيمارستان شهيد صدوقي شهر اصفهان جهت انجام زايمان طبيعي، انجام گرفته است. نمونه ها به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفي به گروه مداخله (اوريكولوتراپي و مراقبت هاي معمول) و كنترل (مراقبت هاي معمول) تقسيم شدند. اوريكولوتراپي در نقاط اكسي توسين، رحم و شن من، تالاميك، لانگ يك و دو انجام يافت. گردآوري داده ها از طريق چك ليست مشخصات جمعيت‌شناختي و پرسشنامه استاندارد دلبستگي پس از تولد انجام گرفت. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار آماري SPSS نسخه 26 و آزمون هاي آماري تي مستقل، تي‌ زوجي، دقيق و كاي‌دو استفاده شد. مقدار 0/05 p معنادار در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه از نظر كليه متغيرهاي جمعيت‌شناختي، بين گروه مداخله و كنترل تفاوت معناداري وجود نداشته است (0/05 p). همچنين ميانگين نمره دلبستگي بعد از زايمان، در گروه اوريكولوتراپي به طور معناداري بيش‌تر از گروه كنترل بود (0/004=p). نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش، اوريكولوتراپي موجب افزايش ميزان دلبستگي مادر به نوزاد مي‌شود. با توجه به آسان و غير تهاجمي بودن اين روش، استفاده از آن جهت ارتقاي دلبستگي مادر و نوزاد در دوران پس از زايمان توصيه مي شود.