تحليل مفهوم عدم اطمينان در پرستاري: رويكرد واكر و آوانت

زمينه و هدف: عدم اطمينان مفهومي مبهم و به عنوان يك واقعيت غيرقابل اجتناب و مانعي براي تصميم‌گيري مناسب است. از آن جا كه حرفه پرستاري با چالش‌هاي زيادي روبه رو بوده است، نياز به تصميم‌گيري صحيح و مناسب پرستاران دارد و اطمينان در تصميم‌گيري به عنوان عنصري حياتي در حرفه پرستاري مطرح است. به دليل ابهامات زياد در زمينه اين مفهوم، مطالعه حاضر با هدف تحليل مفهوم عدم اطمينان در پرستاري به روش واكر و آوانت انجام گرفته است. روش بررسي: اين مطالعه، يك تحليل مفهوم است كه در آن از رويكرد واكر و آوانت براي تحليل مفهوم عدم اطمينان استفاده شده است. در ابتدا مفهوم عدم اطمينان با استفاده از واژه‌هاي كليدي uncertainty ، concept ، nurse و عدم اطمينان، مفهوم و پرستار در پايگاه‌هاي اطلاعاتي Science direct ، Scopus ، PubMed ، ProQuest ، Iran Med ، Medline ، Sid انجام يافت؛ سپس مقالات مناسب و مرتبط با موضوع بين سال‌هاي 1990 تا 2021 بررسي و تعداد 9 مقاله به دست آمد. يافته‌ها: بررسي متون نشان داد، عدم اطمينان يك مفهوم انتزاعي و پيچيده است و مانعي براي اخذ تصميم‌گيري مناسب. عدم اطمينان در پرستاري با واژه‌هايي چون سردرگمي، شك و ترديد، هم رديف و با واژه‌هايي چون دارا بودن اعتماد به نفس و اطمينان متضاد است. پيشايند عدم اطمينان ناتواني در تصميم‌گيري و عدم انجام مسؤوليت است و پيامد عدم اطمينان، شناخت نيازهاي اطلاعاتي، تلاش براي يافتن پاسخ و در نهايت تصميم‌گيري مناسب است. نتيجه‌گيري: براساس نتايج مطالعه حاضر، در شرايطي كه پرستاران به طور مستقل قادر به تصميم‌گيري نباشد، عدم اطمينان را تجربه مي‌نمايند و از آن جا كه عدم اطمينان در تصميم‌گيري در حرفه پرستاري، بر امر مراقبت از بيماران تأثيرگذار است، مديران و برنامه‌ريزان مي‌توانند با انجام اقداماتي از جمله افزايش دانش و آگاهي، ايجاد انگيزه و ترغيب براي يادگيري در پرستاران، عدم اطمينان در آن‌ها را كاهش داده و موجبات بهبودي و ارتقاي سلامتي بيماران را فراهم آورند.