تأثير پرستاري توانبخشي از راه دور بر منبع كنترل سلامت بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو: يك كارآزمايي باليني تصادفي

زمينه و هدف: استئوآرتريت زانو يك بيماري مزمن، شايع و از علل اصلي ناتواني حركتي است. در اين راستا بيماران مبتلا مشكلات بسياري در انجام فعاليت‌هاي روزمره زندگي و خودمراقبتي دارند. لذا اقدامات پرستاري توانبخشي از راه دور كه منجر به ارتقاي رفتارهاي خودمراقبتي و در نتيجه تقويت منبع كنترل سلامت دروني در اين بيماران مي‌شود، مفيد خواهد بود. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير پرستاري توانبخشي ‌از راه‌ دور بر منبع كنترل سلامت بيماران مبتلا به استئوآرتريت زانو انجام گرفته است. روش بررسي: در اين مطالعه كار‌آزمايي باليني تصادفي ‌شده، تعداد 34 بيمار مبتلا به استئوآرتريت زانو مراجعه‌كننده به‌ كلينيك‌هاي شهر شيراز در سال 1401 به ‌روش تصادفي‌سازي بلوكي در دو گروه 17 نفره قرار گرفتند. گروه مداخله تحت برنامه پرستاري توانبخشي ‌از راه‌ دور طي 8 جلسه قرار گرفت. گروه كنترل مراقبت هاي معمول را دريافت نمود. مقياس چند بعدي منبع كنترل ‌سلامت در 3 نوبت براي هر دو گروه تكميل شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي تحليل شدند. يافته‌ها: طبق نتايج تحليل واريانس دو طرفه با اندازه‌گيري‌هاي مكرر، ميانگين نمره منبع كنترل دروني (باور دروني) در دو گروه و در سه مقطع زماني بررسي شده تفاوت آماري معنادار داشت (0.001 p). به عبارتي نمرات گروه مداخله طي روند زماني و نسبت به گروه كنترل به صورت معناداري افزايش داشت. نتيجه‌گيري: به‌كارگيري مراقبت‌هاي‌ پرستاري توانبخشي از راه دور با افزايش مسؤوليت‌‌پذيري بيماران از طريق تقويت منبع كنترل دروني در مورد وضعيت سلامت خود، مي‌تواند سبب ارتقاي خودمراقبتي گردد. توصيه مي‌شود پرستاران از اين روش در ساير بيماري‌هاي مزمن استفاده ‌نمايند.