باز آفريني شهري با تاكيد بر بهسازي و توانمندسازي سكونتگاههاي غير رسمي در كلان شهرها ( مورد مطالعه: محله شمس آباد تبريز)

رواج و گسترش حاشيه‌نشيني كه در 50 دهه گذشته به معضلي براي كلانشهرها ازجمله تبريز تبديل‌شده است اكنون دامنه اش از كلانشهرها و شهرها فراتر رفته و دامنه اش از كلانشهر و شهرها فراتر رفته و دامن روستاهاي اطراف را نيز گرفته و توسعه اين پديده بر مشكلات ساكنان اين روستا نيز افزوده است. هدف از پژوهش حاضر باز آفريني شهري با تاكيد بر بهسازي و توانمندسازي سكونتگاههاي غير رسمي در كلانشهرها كيس مورد مطالعه: شمس آباد تبريز مي باشد روش تحقيق حاضر ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺣﺎﺿﺮ از ﻟﺤﺎظ ﻣﺎﻫﻴﺖ و روش ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ - ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ و از ﺣﻴﺚ ﻫﺪف ﻛﺎرﺑﺮدى ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﻰآﻳﺪ. در ﻣﺮﺣﻠﻪ اول اﻃﻼﻋﺎت از ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮرﺳﻰ ﻣﺘﻮن، ﻣﻨﺎﺑﻊ، اﺳﻨﺎد، ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻳﻨﺘﺮﻧﺘﻰ و ﻛﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪاى ﮔﺮدآورى ﺷﺪه اﺳﺖ. جامعه آماري اين تحقيق شامل تمام خبرگان صنعت ساخت ساز و توسعه شهري مي باشد. يافته ها حاكي از آن است كه روش هاي SWOT و روش AHP روش هايي براي باز آفريني شهري با تاكيد بر بهسازي و توانمندسازي سكونتگاههاي غير رسمي است كه مي توان نتيجه گرفت زير معيار S1 يعني دارا بودن نيروي انساني با وزن 0/388 به عنوان مهم ترين مزيت و در بين نقاط ضعف موجود W1 يعني نامناسب بودن زيرساخت ها از بين تهديدات پيش روي نيز ميتواند T1 يعني كاهش منابع طبيعي با وزن 0.0195 مهمترين تهديد و در بين فرصت ها O1 يعني تشكيل همايش هاي ملي و منطقه اي در جذب سرمايه هاي دانشي با وزن ۲۷۰/ ۰ به عنوان مهمترين فرصت بهسازي و توانمندسازي منطقه شمس آباد تبريز شناخته شده است