بررسي عنصر كودك و كودكي در آثار نظامي

در برداشت امروزي كودكي يك مقطع زماني است كه آدمي طي مي كند و به عنوان يكي از مهم ترين مراحل زندگي هر انساني مورد توجه قرار مي گيرد. در دوره كودكي ذهن و عواطف آدمي آزادترين و منعطف ترين و سيال ترين حالت خود را دارد و يكي از جمله عوامل زير بنايي تفكر خلاق دوره بزرگسالي حفظ ويژگي هاي دوره كودكي است . كودك چيزها را غير عادي مي بيند حتي معمولي ترين و عادي ترين پديده ها را عجيب و حيرت انگيز مي يابد.كودكان از عوامل آينده ساز اجتماعند كه همواره مورد توجه شاعران و اديبان بوده اند. آنها در اشعار و نوشته هاي خود كوشيده اند تا براساس تجربه هاي تلخ و شيرين خود،راه درست را نصيحت وار براي كودكان بيان كنند. اگر چه بارها شنيده ايم كه بنياد و اساس ادبيات كودكان را لالايي ها،مثل ها، ترانه هاي عاشقانه، داستان هاي ماجرايي، حماسي،عاشقانه،افسانه ها تشكيل مي دهد. معتقديم كه ادبيات كودكان سرچشمه اي به كهنسالي زندگي بشر بر روي زمين دارد،ليكن نبايد فراموش كنيم كه درياي بي كران زبان و ادب پارسي را حد و مرزي نيست چرا كه در پهنه ي هزار و اندي سال كه از آغاز نگارش نخستين كتاب نشر فارسي با نام شاهنامه ابومنصوري تاكنون مي گذرد، در زمينه هاي گوناگون شعر و نثر،تاريخ و فرهنگ و ديگر رشته هاي علمي و ادبي آثار ارزنده اي تاليف و تصنيف يا ترجمه شده است و از همان زمان نيز كودكان در ادبيات رسمي ما كم و بيش نقش داشته اند. از جمله شاعراني كه در اشعار خود به كودكان توجه داشته است ، نظامي گنجوي است. در تحقيق پيش رو ، فرض بر آن است كه كودك به عنوان يكي از شخصيت ها درآثار نظامي گنجوي نقش آفريني مي كند و شاعر از اشياء و عناصر مربوط به كودكي در شعر بهره مي برد. بنابراين تلاش خواهيم كرد با روش كتابخانه اي و در قالب رويكرد تحليلي توصيفي به بررسي جايگاه كودك و عناصر كودكي در آثار نظامي بپردازيم.