برآورد توان بيابان‌زايي استان يزد با بهره‌گيري از شاخص‌هاي DVI

بيابان زايي يكي از چالش هاي مهم در بسياري از كشورهاي دنيا است و اين پديده بعنوان تهديدي جدي براي بسياري از مناطق از جمله مناطق خشك و نيمه خشك محسوب مي شود. با توجه به اهميت موضوع، پژوهش حاضر به شناسايي مناطق آسيب پذير استان يزد در برابر بيابان زايي با استفاده از شاخص DVI پرداخته است. در پژوهش حاضر از اطلاعات كتابخانه اي، بررسي هاي آماري مربوط به جمعيت استان يزد، داده هاي اقليمي استان يزد و مدل رقومي ارتفاعي SRTM 30m استفاده شده است. مهم ترين نرم افزارهاي مورد استفاده، نرم افزار ArcGIS و SPSS بودند كه بر پايۀ شاخص آسيب پذيري DVI به كاربرده شدند. در شاخص DVI از 9 معيار در قالب چهار گروه: جمعيتي، آب و هوايي، توپوگرافي و خاكشناسي بهره گيري مي شود. همچنين بر خلاف پژوهش هاي پيشين، از مدل ANP نيز به منظور وزن دهي به شاخص ها استفاده شده است. نتايج حاصله از پژوهش نشان داده است كه حدود 84% از وسعت استان يزد داراي توان آسيب پذيري زياد و خيلي زيادي است كه عمدتا شامل مناطق شمالي و مركزي استان يزد است. همچنين بر اساس نتايج حاصله، در بين شهرستان هاي استان يزد، شهرستان هاي خاتم و بهاباد داراي كم ترين درصد آسيب پذيري و شهرستان هاي يزد، ميبد و اردكان داراي بيشترين پتانسيل آسيب پذيري هستند. مجموع نتايج حاصله از اين پژوهش نشان داده است كه بخش هاي زيادي از استان يزد از جمله مناطق شمالي و مركزي آن داراي پتانسيل آسيب پذيري زيادي هستند كه نيازمند توجه ويژه و اجراي برنامه هاي بلندمدت براي جلوگيري از آسيب پذيري و افزايش بيابان زايي است.