بررسي ويژگي‌هاي پوشش گياهي گونه‌هاي گياهي سازگار با حفاظت خاك مارن‌هاي شهرستان كاشان

سازندهاي مارني در مناطق خشك و بياباني از جمله منابع مهم توليد رسوب بشمار مي‌روند. استقرار پوشش گياهي بر روي اين اراضي موجب كنترل فرسايش و پايداري خاك مي‌شود. پژوهش حاضر به منظور بررسي ويژگي هاي پوشش گياهي استقراريافته بر روي مارن‌هاي منطقه كاشان در اشكال مختلف فرسايش انجام شد. در پژوهش حاضر در سه نوع فرسايش سطحي، شياري و آبراهه‌اي، از عمق20 سانتي‌متري خاك نمونه‌برداري و ويژگي‌هاي فيزيكي و شيميايي آن‌ها اندازه‌گيري شد. شدت فرسايش با روش BLM (Bureau of Land Management) برآورد شد. نمونه‌برداري پوشش گياهي به روش تصادفي- نظام مند (سيستماتيك) انجام و ويژگي‌هاي درصد پوشش و تراكم گونه‌هاي گياهي اندازه‌گيري شد. نتايج نشان داد كه ازنظر فرسايش‌پذيري اراضي مارني داراي پوشش گياهي نسبت به مناطق فاقد پوشش گياهي (شاهد) كمتر است. بر اساس تحليل واريانس متغيرهاي فيزيكي و شيميايي خاك و ويژگي‌هاي پوشش گياهي در سه نوع فرسايش تفاوت معني‌دار در سطح احتمال 1 % و 5% وجود داشت. منطقه مارني با فرسايش آبراهه‌اي، ازنظر N، P، SAR، OC، لاشبرگ و تاج پوشش نسبت به دو نوع فرسايش ديگر، از وضعيت بهتري برخوردار بود. بر اساس نتايج حاصل از تحليل همبستگي بين ويژگي‌هاي پوشش گياهي و خاك، درصدپوشش تاجي گياهان با عامل درصد شن به مقدار 92% همبستگي مثبت و معني‌دار و با مقدار CaCO3 همبستگي منفي و معني‌دار برابر با 97% نشان داد. ازنظر نوع گونه گياهي غالب، گونه‌هاي Ephedra strobilacea Bunge.، setifera Moq.  Anabaisis و .Artemisia sieberi Besser به ترتيب در فرسايش سطحي، شياري و آبراهه‌اي به‌عنوان سازگارترين گونه‌ها براي حفاظت خاك شناسايي شدند. نتايج پژوهش حاضر در راستاي استقرار گونه‌هاي مناسب در سازند‌هاي مارني با شرايط اقليمي مشابه مي‌تواند به‌عنوان دستاوردي نوين براي كنترل فرسايش خاك مدنظر قرار گيرد.