زمان‌بندي ماشين موازي نامرتبط با زمان‌هاي راه‌اندازي وابسته به توالي در شبكه توليد چندكارخانه‌اي: مدل‌سازي و الگوريتم حل

امروزه به‌ دليل برخي چالش‌ها، توليد متمركز سنتي به‌اندازه كافي انعطاف‌پذير نيست تا بتواند به تغييرات سريع بازار پاسخ دهد. در چنين محيطي، كارخانه‌ها تصميم مي‌گيرند ادغام شوند و يك شبكه توليد چند‌كارخانه‌اي را براي همكاري نزديك‌تر با يكديگر تشكيل دهند. در اين راستا، در پژوهش حاضر به زمان‌بندي توليد چند كارخانه‌ اي پرداخته مي ‌شود كه در آن چند كارخانه متعلق به يك شركت در قالب يك شبكه توليد چندكارخانه‌اي مشاركتي با يكديگر فعاليت مي ‌كنند تا تابع هدف كلي سيستم بهبود يابد. در اينجا فرض شده است كه ماشين ‌ها در هر كارخانه به‌صورت موازي غيرمرتبط با  زمان‌هاي آماده ‌سازي وابسته به توالي، كارها را پردازش كرده بطوري‌كه در روند حل، در يك فرآيند دو تخصيصي، ابتدا كار به كارخانه مناسب و سپس به ماشين مناسب در آن كارخانه تخصيص مي‌بايد. پس از پيشنهاد يك مدل برنامه ‌ريزي خطي عدد صحيح مختلط جديد بر پايه تركيب دو نوع مدل‌سازي بر پايه توالي و تخصيص، در اينجا الگوريتم رقابت استعماري براي حداقل‌ كردن حداكثر زمان تكميل كارها پيشنهاد شده است. درنهايت نيز كارايي الگوريتم با انجام آزمايش‌ها با الگوريتم ژنتيك مقايسه و نتايج گزارش شده است. نتايج عددي و تحليل‌هاي آماري انجام‌شده نشان مي‌دهد كه الگوريتم پيشنهادي در مقايسه با الگوريتم ژنتيك از كارايي بهتري برخوردار است.