بررسي تغييرات كيفي گوشت جوجه‌هاي گوشتي تغذيه شده با جيره غذايي حاوي اوژنول و گليسيريدهاي اسيد بوتيريك

زمينه مطالعاتي: افزودن اسانس‌هاي روغني و گليسيريدهاي اسيدهاي چرب به جيره غذايي جوجه‌هاي گوشتي مي‌تواند ويژگي‌هاي كمي و كيفي لاشه و گوشت را بهبود دهد. هدف: هدف از اين پژوهش بررسي اثر افزودن اسانس اوژنول و گليسيريدهاي اسيد بوتيريك به جيره غذايي جوجه‌هاي گوشتي بر خواص شيميايي گوشت بود. اوژنول تاثير مثبتي بر قابليت هضم مواد مغذي، فلور ميكروبي و مكانيسم‌هاي عملكردي طيور دارد. روش كار: 300 قطعه جوجه گوشتي يك روزه سويه تجاري راس 308 در قالب طرح كاملاً تصادفي انتخاب شد. جيره‌هاي آزمايشي حاوي دو سطح گليسيريدهاي اسيد بوتيريك (BAG) (صفر و 0.2 درصد وزني وزني) و سه سطح اوژنول (صفر، 500 و 1000 ميلي‌گرم در هر كيلوگرم از جيره) و جيره شاهد در قالب پنج تكرار و 10 قطعه پرنده در هر تكرار بود. پس از گذشت 42 روز، جوجه‌هاي گوشتي كشتار و پس از پاكسازي به يخچال منتقل شد و در زمان‌هاي مقرر آزمايش‌هاي بررسي تركيبات شيميايي، پارامترهاي رنگي L*a*b*، مواد ازته فرار (TVN) و تيوباربيتوريك اسيد (TBA) روي نمونه‌ها صورت گرفت. نتايج: افزودن اوژنول و BAG در جيره غذايي جوجه‌هاي گوشتي سبب كاهش چربي از 3.1 % در T1 به 1.3 % در T6 و همچنين كاهش پروتئين از مقدار اوليه 23% به حدود 20% در تيمارهاي T3، T4 و T5 گرديد (P 0/05). L* گوشت از 26 در T1 به 23 و 25 در گوشت هاي حاوي هر دوي اوژنول و BAG كاهش و b* بطور معني‌داري از 54 در T1 به 58 در T2 افزايش يافت. جيره غذايي بر ويژگي‌هاي رطوبت و خاكستر و a* تاثير نداشت (p 0.05). مقادير TVN و TBA هر چند در اغلب نمونه‌ها كمتر از گوشت شاهد بود ولي اختلاف معني‌داري مشاهده نشد. نتيجه‌گيري نهايي: افزودن اوژنول و گليسيريدهاي اسيد بوتيريك به جيره غذايي جوجه‌هاي گوشتي سبب بهبود نسبي خواص شيميايي فيله گرديد ولي نمي‌توان تيمار خاصي را به عنوان بهترين انتخاب نمود.