مدلسازي فرايند يادگيري معكوس در آموزش دانشگاه علوم پزشكي مازندران

زمينه و هدف: در يادگيري معكوس؛ مدرسان مكان را از آموزش مستقيم و در محيط يادگيري با گروه بزرگ تغيير داده، هدف از پژوهش حاضر، مدلسازي فرايند يادگيري معكوس در آموزش دانشگاه علوم پزشكي مازندران بود.روش بررسي: طرح تحقيق نيز از نوع آميخته اكتشافي است. جامعه آماري در بخش كيفي خبرگان دانشگاهي و اعضاء كميته آموزش و توانمندسازي دانشگاه‌هاي علوم پزشكي (مازندران، تهران، بابل و ...) و در بخش كمي؛ كاركنان معاونت توسعه مديريت و منابع، واحد بهداشتي و آموزشي دانشگاه علوم پزشكي مازندران بوده؛ در بخش كيفي با استفاده از روش نمونه‌گيري گلوله برفي با 12 نفر از خبرگان، مصاحبه عميق انجام گرفته و در بخش كمي، براي سنجش مدل، پرسشنامه با روش طبقه‌اي نسبي چند مرحله‌اي در بين 310 تن از نمونه‌ها توزيع گرديد. روايي پرسشنامه با روش صوري و محتوايي و پايايي با روش آلفاي كرونباخ مورد تائيد قرار گرفت. داده‌ها با روش تحليل عاملي اكتشافي و تائيدي با نرم افزارهاي SPSS و Smart PLS تحليل گرديد.يافته‌ها: نتايج نشان داد كه فرايند يادگيري معكوس داراي 12 بعد بشرح انگيزه يادگيري، عوامل فردي، عوامل فرهنگ سازماني، عوامل ساختاري، استقرار يادگيري معكوس، اقدامات تسهيلي، موانع و چالش‌هاي سازماني، موانع و چالش‌هاي غيرسازماني، بسترسازي و برنامه‌ريزي، آگاهي‌بخشي، كيفيت آموزش و كيفيت يادگيري بوده‌است. نتايج بخش كمي نشان داد كه تمامي ابعاد مدل پارادايمي پژوهش، مورد تائيد واقع شدند.نتيجه گيري: به مسئولين دانشگاه علوم پزشكي مازندران توصيه مي‌گردد؛ براي فراهم‌آوردن شرايط لازم براي استقرار يادگيري معكوس، تمهيدات لازم را با توجه به نتايج تحقيق حاضر، بينديشند.