بررسي تاثيراستراتژي‌هاي معماري چند عملكردي بر اعطاي كاربري جديد در ميراث معماري صنعتي شهر تهران

توسعه كالبدي فضايي شهر تهران در سده اخير موجب گرديده تا بناهاي صنعتي از محدوده هايي حاشيه اي به عرصه هايي محصور در بافت هاي فشرده شهري بدل گردند. اين مسئله تعطيلي و رها شدن ميراث معماري صنعتي را باوجود عمر مفيد سازه و ارزش هاي معماري آن ها در پي داشته است. با واكنش نهادهاي مختلف و در راستاي ارتقاي پايداري اقتصادي و اجتماعي، امكان اعطاي كاربري جديد و احيا اين ابنيه فراهم‌شده و مصاديقي از تجربه تطبيق پذيري در ايران شكل مي گيرد كه زمينه اصلي مطالعه در اين تحقيق هستند. ازاين‌رو هدف از اين پژوهش بررسي تجارب موفق معماري چند عملكردي و تطبيق پذير جهاني و قياس ميان نمونه استراتژي هاي آن‌ها با تجارب مشابه در ميراث صنعتي شهر تهران است. در اين پژوهش مطالعات حوزه تطبيق‌پذيري بر روي نمونه هاي جهاني، به‌عنوان مبناي استخراج استراتژي هاي معماري چند عملكردي قرارگرفته است. استراتژي ها شامل سه لايه كالبدي سازه، تأسيسات و نما بوده كه با روش دلفي بر روي ميراث معماري صنعتي شهر تهران به عنوان جامعه آماري ارزيابي شده‌اند. تحليل داده‌ها از طريق آزمون كوكران و آزمون فريدمن صورت گرفته و روش نمونه‌گيري براي هر دو جامعه آماري (ميراث معماري صنعتي تهران) و (متخصصين مربوطه) نظريه‌اي مي‌باشد. ميراث معماري صنعتي شهر تهران شامل: كارخانه آرگو (موزه گالري آرگو)، پادگان ايرانشهر (خانه هنرمندان)، كارخانه جوراب‌بافي بريانك (موزه آثار طبيعي و حيات‌وحش هفت چنار) و زندان قصر (باغ‌موزه قصر) مي‌باشند كه با محاسبه ميانگين رنك آزمون براي هر استراتژي در هر لايه، ابنيه منتخب رتبه‌دهي شده‌اند. با توجه به اجماع نظر متخصصين، وجود استراتژي‌هاي دو لايه سازه و نما در ابنيه موردبررسي، تائيد و براساس نتايج آناليز داده ها در لايه سازه، كارخانه آرگو بالاترين ميزان از آزادي فضا را دارا بوده و در لايه نما خانه هنرمندان با بيشترين ميانگين رنك آزمون بالاترين انطباق نما و سازه را داشته اند. اما در لايه تاسيسات، انطباق تأسيسات و سازه در نمونه‌هاي موردبررسي توسط متخصصين مشاهده و تاييد نشده است. مطابق با نتايج اين پژوهش، تمركز سازه در كمترين نقاط و فضاي آزاد بيشتر و همچنين انطباق نما با سازه دو مشخصه در بناهاي صنعتي مي‌باشند كه مي‌توانند تأثير كارآمدي در فرايند تطبيق پذيري و اعطاي كاربري جديد به ميراث معماري صنعتي داشته باشند.