اثر محلول پاشي برگي پاكلوبوترازول بر تحمل به يخ‌زدگي نهال‌‌هاي بادام رقم فرانيس

حفاظت از نهال‌‌هاي جوان در مقابل سرمازدگي ازمسائل مهم در مديريت نهالستان‌‌ها و باغ‌‌هاي تازه احداث شده است. هدف از اين پژوهش بررسي اثر پاكلوبوترازول بركاهش آسيب‌‌هاي ناشي از تنش سرمايي در نهال‌‌هاي يكساله پيوندي بادام رقم فرانيس بود. طرح مورد استفاده در اين پژوهش بلوك‌‌هاي‌‌ كامل تصادفي و  تيمارها شامل 5 غلظت‌‌ صفر (شاهد)، 125، 250، 500 و 1000 پي‌‌پي ام كولتار (با غلظت 250 گرم بر ليتر ماده موثره پاكلوبوترازول) بود كه روي نهال‌‌هاي يك‌ساله پيوندي بادام در شهريورماه محلول‌‌پاشي شد. نمونه‌‌برداري از بافت ساقه در سه مرحله زماني 20 آبان، 20 دي و 20 اسفند و از بافت جوانه در25 دي و 25 اسفند انجام شد. پس از انتقال نمونه‌‌ها به آزمايشگاه تيمارهاي سرمايي 0، 5-، 10-، 15-، 20- و 25- درجه سلسيوس روي آنها اعمال شده و نقطه اگزوترم و نشت يوني بافت‌‌هاي ساقه و جوانه اندازه‌‌گيري شد. تيمار پاكلوبوترازول به‌‌خصوص در غلظت 500 ميلي‌‌گرم بر ليتر در هر سه مرحله ارزيابي باعث افزايش غلظت پرولين، كربوهيدرات‌‌هاي محلول، درصد ماده خشك و كاهش محتواي نسبي آب  نسبت به شاهد و ساير تيمارهاي پاكلوبوترازول گرديد. در نهال‌‌هاي تيمار شده با پاكلوبوترازول 500 ميلي‌‌گرم بر ليتر، نقطه اگزوترم اول در دي‌‌ماه (7- درجه سلسيوس) به ميزان چهار درجه سلسيوس كمتر از شاهد بود. تحمل به سرما در نهال‌‌هاي تيمار شده با غلظت 500 پي‌‌پي‌‌ام پاكلوبوترازول بر اساس مقادير LT50 حدود 5 درجه سلسيوس افزايش يافت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه كاربرد پاكلوبوترازول مي‌‌تواند در كاهش خسارت ناشي از يخبندان زمستانه در نهال‌‌هاي بادام موثر باشد.