بررسي عملكرد، اجزاي عملكرد و شاخص‌هاي رقابتي كينوا (Chenopodium quinoa Willd) و لوبيا (.Phaseolus vulgaris L) در الگوهاي مختلف كشت مخلوط

به منظور بررسي الگوهاي مختلف كشت مخلوط كينوا و لوبيا، آزمايش مزرعه اي به صورت بلوك هاي كامل تصادفي با هشت تيمار و سه تكرار در سال زراعي 1399-1398 در شهرستان اهر اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي شامل نسبت هاي جايگزيني يك رديف لوبيا+ يك رديف كينوا (1:1)، دو رديف لوبيا+ يك رديف كينوا (1:2)، سه رديف لوبيا+ يك رديف كينوا (1:3)، يك رديف لوبيا+ دو رديف كينوا (2:1)، سه رديف لوبيا+ دو رديف كينوا (2:3)، يك رديف لوبيا+ سه رديف كينوا (3:1)، دو رديف لوبيا+ سه رديف كينوا (3:2) و كشت خالص لوبيا و كينوا بود. نتايج نشان داد كه الگوي كاشت بر كليه صفات مورد بررسي كينوا و لوبيا اثر معني دار داشت. بيشترين عملكرد دانه كينوا (1123 كيلوگرم در هكتار) از نسبت كشت (1:3) به دست آمد و بيشترين عملكرد بيولوژيك از كشت خالص (2625 كيلوگرم در هكتار) حاصل شد. عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك لوبيا در كشت خالص بيشتر از كشت مخلوط بود. مقادير شاخص افت عملكرد واقعي كينوا در الگوهاي مختلف كشت مخلوط بيشتر از عملكرد واقعي لوبيا بود كه نشان دهنده اين است كه كينوا در كشت مخلوط مقاومت بيشتري نسبت به كاهش عملكرد در مقايسه با لوبيا دارد. بيشترين نسبت برابري زمين كل (1/84) از كشت مخلوط با نسبت (2:3) به دست آمد كه معادل 84 درصد افزايش در بهره وري استفاده از زمين نسبت به كشت خالص دو گونه بود و اين نشان دهنده برتري كشت مخلوط در مقايسه با كشت خالص است.