يادگيري انگليسي با اهداف پزشكي مبتني بر واقعيت مجازي چند نفره: توانش ارتباطي دانشجويان خاورميانه‌اي

مهارت هاي گفتار و نوشتار به عنوان اركان توانش ارتباطي، هسته اصلي زبان آموزي با اهداف ويژه به حساب مي آيد. ارتباط عملكرد موفق دانشجويان در دانشگاه و عرصه هاي حرفه اي با يادگيري مهارت هاي توليدي زبان، لزوم ابداع شيوه هاي نو ياددهي- يادگيري را پررنگ مي كند. با هدف بررسي ظرفيت واقعيت مجازي در يادگيري مهارت هاي توليدي انگليسي با اهداف پزشكي، اين پژوهش مداخله اي با استفاده از طرح تركيبي با رويكرد متوالي توضيحي در 16 جلسه كلاس معكوس در يك دانشگاه علوم پزشكي در خاورميانه برگزار شد. در طول پژوهش، علاوه بر نظرسنجي، پيشرفت و عملكرد شركت كنندگان، برداشت آنها نيز با برگزاري مصاحبه هاي نيمه ساختاريافته شناسايي شد. داده هاي كمي به شيوه توصيفي و استنباطي با استفاده از آزمون رتبه اي علامت دار ويلكاكسون و تحليل واريانس با اندازه هاي تكراري تحليل شد. تحليل داده هاي كيفي به شيوه مضمون محور انجام شد. نتايج نشان داد شركت كنندگان تمرين گروهي را براي يادگيري مهارت هاي توليدي انگليسي مؤثر قلمداد كردند. اگرچه واقعيت مجازي توانش ارتباطي انگليسي با اهداف پزشكي را آسان مي كرد، اما، نگارش صحنه هاي اين بازي ها براي تمرين گروهي مهارت ها به شكل معناداري بر روند يادگيري تأثيرگذار بود.