طراحي مدل يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران

هدف پژوهش طراحي مدل يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران مي‌باشد. روش پژوهش آميخته با طرح اكتشافي- متوالي، روش پديدارشناختي و هدف كاربردي- توسعه‌اي بود. جامعه‌ آماري پژوهش شامل نخبگان و صاحب‌نظران دانشگاهي مديريت كارآفريني بودند. در اين پژوهش با بهره‌گيري از روش با نمونه‌گيري نظري هدفمند، تعداد 24 مصاحبه نيمه ساختاريافته با كارآفرينان و اساتيد دانشگاهي حوزه مديريت كارآفريني صورت پذيرفت. در بخش كمي نيز با نمونه‌گيري به حد كفايت نرم‌افزار تعداد صد كارآفرين و دانشجوي فعال در كارآفريني به پرسشنامه‌ محقق‌ساخته‌ مستخرج از بخش كيفي پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده‌هاي كيفي تا رسيدن به اشباع و اجماع نظري جهت كدگذاري‌هاي باز، محوري و انتخابي مقوله‌هاي پژوهش در هفت سازه‌ پژوهش و تحليل كمّي آن با نرم‌افزار آماريSmartpls انجام شد. بر اساس نتايج، الگوي يادگيري كارآفرينانه مبتني بر تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران شامل هفت سازه تجربه‌هاي كارآفرينان، زمينه اثرگذار، موانع، انگيزاننده‌ها، توانمندسازها، جذابيت‌ها و پيامدها بود. در نتايج كمّي وجود رابطه بين مقوله‌ها و سازه‌هاي مدل و كيفيت اندازه ‌اثر مقوله‌هاي هر سازه، بالاتر از متوسط و قوي ارزيابي شد. برازش مدل پژوهش، مناسب و قوي (653,0=GOF ) بود. رابطه‌ بين سازه‌هاي مدل ‌پژوهش مثبت و معنا‌دار (58,2 ≤ T) در سطح اطمينان 99 درصد تأييد شد. در نهايت، به مديران و كارآفرينان نوپاي ايران پيشنهاد مي‌گردد كه با پياده‌سازي برنامه‌هاي عملياتي مناسب، جهت بكارگيري مدل اين پژوهش، با اصلاح برخي فرآيندهاي بازدارنده، سعي در افزايش هر چه بهتر و بيشتر پيامدهاي مذكور استفاده از تجارب شكست كارآفرينان برتر ايران در يادگيري كارآفرينانه كوشا باشند.