رابطه باورهاي وسواسي والدين و اضطراب اجتماعي در فرزندان با ميانجيگري تنظيم هيجان در دانشجويان دختر

اضطراب اجتماعي معمولا روندي مزمن و پيوسته دارد و به ميزان زيادي با دوران كودكي و خانواده در ارتباط است. هدف اين پژوهش تعيين رابطه باورهاي وسواسي والدين و اضطراب اجتماعي در فرزندان با ميانجي گري تنظيم هيجان بود. طرح پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري 500 نفر دانشجوي دختر عضو شبكه مجازي تلگرام دانشكده روان شناسي دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب بود. نمونه آماري 600 نفر شامل 200 دانشجوي دختر و 400 نفر والدين آن‌ها بودند كه با روش نمونه‌گيري داوطلبانه انتخاب شدند. مقياس اضطراب اجتماعي (مايكل لايبويتز، 1987)، توسط دانشجويان و پرسش‌نامه باورهاي وسواسي (گروه كاري دريافت هاي شناختي در اختلال وسواس فكري عملي،2003) و فرم كوتاه پرسش نامه تنظيم شناختي هيجان (گارنفسكي، گرايچ و اسپينهاون، 2002)، توسط والدين دانشجويان تكميل و براي آزمون فرضيه‌ها از آزمون هاي همبستگي گشتاوري پيرسون و تحليل مسير استفاده شد. يافته ها نشان داد باورهاي وسواسي والدين با راهبردهاي غيرانطباقي تنظيم هيجان آن ها، و راهبردهاي غيرانطباقي تنظيم هيجان والدين با اضطراب اجتماعي فرزند رابطه مثبت با سطح معنا‌داري0.05≥p داشتند.