برساخت موسيقي قومي ايران در مجلات فرهنگي هنري (1400 1360)

موسيقي قومي، پس از تحولات فرهنگي برآمده از انقلاب، مورد توجه هنرمندان و پژوهشگران قرار گرفت. مقاله به دنبال پاسخگويي به اين پرسش است كه در مجلات فرهنگي هنري پس از انقلاب(1400 1360)، چه برساختي از موسيقي قومي صورت گرفته است؟ هدف مقاله، تبيين چگونگي برساخت موسيقي قومي و چارچوب‌بندي مطالعات قوم‌موسيقي‌شناسي، توسط نويسندگان و پژوهشگران هنري در مجلات اين عرصه است.به دليل اين كه مجلات تخصصي فرهنگي هنري، نماياي رويكرد فكري به اين موضوع هستند، اين مقاله با تحليل مضامين برساخته در اين مجلات، نشان داده است كه ديدگاه پژوهشگران به موسيقي اقوام ايراني، ذيل چه جريانهاي انديشه‌اي جاي مي‌گيرد. تحقيق در اين مقاله، متكي بر روش تحليل مضمون است. نمونه‌ تحقيق را 10 مجلۀ فرهنگي هنري و يا تخصصي موسيقي شامل فصلنامۀ هنر، گلستانه، سوره، ادبستان فرهنگ و هنر، عصر آدينه، مقام، آدينه، دنياي سخن، كلك، ماهور» تشكيل مي دهند كه به هنر موسيقي توجه نشان داده‌ يا بر آن متمركز بو ده‌اند. يافته‌ها نشان داد كه موسيقي قومي در اين مجلات ذيل 3. چارچوب، صورت‌بندي و برساخته شده است: 1. چارچوب معاصريت موسيقي غربي و غيبت يا طرد موسيقي قومي؛ 2. چارچوب اصالت موسيقي قومي با رويكردهاي ديني و عرفاني؛ و 3. چارچوب اصالت موسيقي قومي و بازشناخت آن با مطالعات قوم‌ موسيقي ‌شناختي.